नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कृष्णप्रसाद पौडेल `जस्ताघरे´:

टीका अङ्गुलमा फुली अधरमा, टाँसेर के अर्थ छ ?
खादा कम्मरमा मुगा पयरमा, लाएर के अर्थ छ ?
माला स्वर्ण हिरा जुहारत लुगा, खाएर को बाँच्दछ ?
मान्छे अक्कलबाट चल्न नसके, जन्मेर के अर्थ छ ?-१

धोती कट्टु सिँगान -याल शिरमा, राखेर के अर्थ छ ?
सेतो चन्दन दाँतमा नयनमा, पोतेर त्यो व्यर्थ छ ?
जुत्ता चप्पल काँधमा र पिठमा, बोकेर के अर्थ छ ?
मान्छे युक्ति कला भला सिपबिना, चम्केर के अर्थ छ ?-२

पैतालातिरमा सुहाउँछ भनी, पन्जा धरी हुन्छ के ?
आँखा चिम्म गरेर हस्ततिरमा, मोजा उनी हुन्छ के ?
स्वास्नीका गहना धरी पुरुषले, नारी बनी अर्थ के ?
मान्छेका मन भ्रष्ट दूषित भए, शृङ्गारले गर्छ के ?-३

खुट्टाले भरथेग गर्न नसके, यो देहको अर्थ के ?
राम्रा बात विचार सुन्न नसके, यी कर्णका अर्थ के ?
उम्दा दृश्य छटा नियाल्न नसके,यी नेत्रका काम के ?
मान्छे मौलिक चेतबाट नखुले, कुर्लेर पो हुन्छ के ?-४

आफ्नै पौरख गर्न रम्न नसके, यी हस्तका काम के ?
सुद्धी तर्क वितर्क रोप्न नसके, मस्तिष्कको काम के ?
खाना धेर भयो भने उदरमा, कोचेर के अर्थ छ ?
मान्छे स्वार्थ घमन्डले पर भए, सम्झेर त्यो व्यर्थ छ ?-५

बास्ना गन्ध सुँघेर खट्न नसके,यो नाकको काम के ?
कस्तो स्वाद छ जान्नसम्म नसके, जिब्रो भई हुन्छ के ?
लज्जा वस्त्र धरेर उग्रपनले, नाङ्गो भई हुन्छ के ?
मान्छेमा सुविचार शून्य छ भने, आदर्शले गर्छ के ?-६

साँच्चै तर्न विशाल सागर नदी, दौडेर को सक्दछ ?
अग्ला श्वेत हिमालका शिखरमा फड्केर को पुग्दछ ?
सोह्रै रूप छ पूर्णचन्द्र शशिक‍ो, उफ्रेर को भेट्दछ ?
मान्छेका मनभित्रका सब कुरा, छर्लङ्ङ को देख्दछ ?

०००
बट्टार,नुवाकोट । हाल: ,बालाजु,काठमाडौँ।