नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

‘हामी आफूले आफैंलाई विश्वाशघात गरेर बिग्रियौं ।’ निकैबेर आँखा चिम्लेर सोंचमग्न भएपछि बोल्यो, ऊ । ऊ अर्थात दर्शनदेव आचार्य ।

कुनै गम्भीर कुरा सोंच्नु पर्दा आँखा चिम्लने उसको सानैदेखिको बानी हो । सानोमा अलि थोरै चिम्लन्थ्यो । अचेल अलि बढी नै चिम्लन्छ ।

उसका बाउ गाउँका प्रकाण्ड ज्योतिष हुनुहुन्थ्यो । हामी ज्योतिषबा’ भन्थ्यौं । ज्योतिषबा’ पनि कसैको चिना पल्टाएपछि पटक पटक यसैगरि आँखा चिम्लेर घोत्लिनु हुन्थ्यो र संस्कृतका कुनै श्लोकबाट याचकको भाग्यको फैसला सुनाउन थाल्नु हुन्थ्यो । तर ज्योतिषबा’ अहिले यो लोकमा हुनुहुन्न ।
आँखा चिम्लनु उसले पिताबाट पाएको आनुवंशिक उपहार थियो ।

कम्तिमा पनि सर्टको कलर ढाक्ने गरी लामै कपाल पाल्छ ऊ । बिहान उठेपछि नुहाउँछ र चिसैमा लामो कपाल लरक्क पछाडि लर्काउँछ । बस्दा पद्मासनमा बस्छ । आधा बिहान पूजा पाठमा बिताउँछ । घरमा बुढ्यौलीले कुप्रिएकी एकथान श्रीमती मात्रै छन् । जवानीका उत्पादनहरू विदेश निर्यात भइसकेका छन् ।

सेवा निवृत प्राचार्य हो ऊ । लगभग प्रत्येक साँझ मेरो रेस्टुरेन्टमा आउँछ । सेवामा छँदा आउने गरेको बानी अझै टुटेको छैन । साँझ तताउने उसको आफ्नै ब्राण्ड छ र स्केल पनि । कोटा पूरा गरेपछि ऊ उठ्छ । जुत्ता मोजा खोलेर कुनामा थन्क्याउँछ । गिलास र रित्तो प्लेटलाई अघि आफू बसेकै कुर्सीमा आसन ग्रहण गराउँछ । गिलास र प्लेट राख्ने टेबललाई मञ्च बनाउँछ र आफूले आफैलाई सम्बोधन गर्दै भन्छ, ‘सरकारी शिक्षकले आफू पढाउने स्कुलमा आफ्ना छोराछोरी नपढाउनु भनेको अख्तियारले समेत नभेट्टाउने बौद्धिक भ्रष्टाचार हो । यो अनैतिक र आफै माथिको घोर अविश्वास पनि हो ।’

‘सरकारी चिकित्सकले आफू कार्यरत अस्पतालमा आफू र आफ्ना सन्तानको उपचार गर्दैन । यो दण्ड जरिवाना वा कैद भुक्तान गरिरहन नपर्ने विभत्स अपराध हो ।’

सिमेन्ट कारखानाको मालिकले गुणस्तर चिन्ह प्राप्त आफ्नो उत्पादन आफ्नै निर्माण कार्यमा प्रयोग गर्दैन । यो त चाल्र्स शोभराजलाई पनि मात गर्ने महान ठगी हो ।

‘यस्ता र यस्तैखाले भ्रष्टाचार, अपराध र ठगी कायम रहेसम्म देश कसरी बन्छ ?’ ऊ आफैसँग प्रश्न गर्छ । यति सम्बोधन गरिसकेपछि ऊ खाली खुट्टा रिसेप्सनमा आउँछ र समाचार हेर्छ । समाचारका विषयले ऊ भावविव्हल हुन्छ । पखाला लागेका महाशय उपचारको लागि सरकारी खर्चमा विदेश गएको देखेर रुन्छ । अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा विमान पर्खेका युवायुवतीको लर्को देखेर रुन्छ र रुँदै खाली खुट्टा बाटो तताउँछ ।

तपाईंलाइ लाग्ला दर्शनदेव किन यसो गर्छ ।
दर्शनदेव सरकारी जागिरे हो । तर उसको इच्छा विपरित उसका सन्तान बोर्डिङ स्कुलका विद्यार्थी बने र इच्छा विपरित विदेश पलायन भए । उसको पहिलो सन्तान चिकित्सकको लापरवाहीका कारण मर्यो । जागिरको उत्तरार्धमा बडो मुश्किलले बनाउँदै गरेको घर पूरा नहुँदै गर्ल्यामगुर्लुम ढल्यो ।
त्यसैको रनाहा मेट्न दर्शनदेव अचेल मज्जाले पिउँछ र एक्लै भाषण गर्छ ।