नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अब स्पष्ट हुनु जरुरी छ—
के गर्दै छन् उनीहरू ?
तपाईं माउसुली बनेर
बिस्तारै सिलिङमा उक्लिनुहोस्
र तल हेर्नुहोस्—
एउटै ओछ्यानमा सुतेर
के गर्दैछन् उनीहरू ?
अब स्पष्ट हुनु जरुरी छ—
घरका सारा बत्तीहरू निभाएर
यो अन्धकार धरतीभित्र
के गर्दै छन् उनीहरू ?
लोग्ने यता फर्किएर सुतेको छ
स्वास्नी उता फर्किएर सुतेकी छे
युगौँदेखि निदाएका छैनन् उनीहरू
तर काटिएको छ— संवादको धागो !
तपाईं माउसुली बनेर
सिलिङबाट फेरि हेर्नुहोस् तल—
अस्पष्ट, अमूर्त र निष्प्राण सालिकहरू
मौन मौन सुतिरहेका छन्
जीवनको अँध्यारो म्युजियमभित्र !
आज को पहिले निदाउने हो
कि निदाउँदैन कोही ?
भोलि को पहिले ब्युँझिने हो
कि ब्युँझिदैन कोही ?
थाहा छैन उनीहरूलाई
उनीहरू मौन छन् !
तर यति निर्जन मौनताभित्र पनि
हतार हतार
केही गरिरहेका छन् उनीहरू !
अब स्पष्ट हुनु जरुरी छ—
के गर्दै छन् उनीहरू ?
उनीहरू दुई विपरीत दिशातिर फर्किएर
अँध्यारो आकाशमा उडाइरहेका छन्
आआफ्ना रङ्गीन चङगाहरू !
हातमा निरन्तर घुमिरहेको छ
लट्टाई जस्तो स्मार्टफोन !
र टच स्क्रिनमा छमछम
नाचिरहेका छन् औँलाहरू !
केवल औँलाहरू नाचिरहेका छन्
उनीहरू मौन छन् !
लोग्नेको लट्टाईबाट निस्किरहेको छ
आफ्नी भर्चुअल प्रेमिकाको
केशराशि जस्तो कालो धागो !
स्वास्नीको लट्टाईबाट पनि निस्किरहेको छ
आफ्नो साइबर प्रियतमको
सपना जस्तो नीलो धागो !
तिनै धागाले बाँधिएका चङ्गाहरू
कहाँ पुगे होलान् यतिखेर ?
ए माउसुली !
अब तपाईं झ्यालबाट बाहिर हेर्नुहोस्—
यो भूतघर जस्तो अँध्यारो आकाशमा
खोइ कहाँ होला
चङ्गाको गन्तव्य ?
उनीहरू त बेखबर छन्—
हरेक रात
किन खुकुलो हुँदैछ धागोको अँगालो ?
र किन जाँदैछ ओछ्यानमा पहिरो ?
माथि आकाशमा
एक्ला एक्लै उडिरहेका छन् चङ्गाहरू !
उडिरहेका छन् कि जमिनमा
खसिरहेका छन् चङ्गाहरू ?
कि चङ्गाले नै काटिरहेको छ
चङ्गाको धागो ?
अब स्पष्ट हुनु जरुरी छ
सायद केही बेरपछि नै चङ्गा चेट हुनेछ !
र आकाशबाट एक्लै एक्लै
झर्नेछ यही जमिनको काखमा !
सम्भावनाहरू धेरै छन्—
कि अल्झिनेछ कुनै काँडाको झाङमा !
कि गहिरो समुद्रमा ! कि अग्लो चट्टानमा !
कि निर्जन मरुभूमिमा !
कि आफ्नै चिसो ओछ्यानमा !
कहीँनेर खस्नेछ चङ्गा !
हुरी आउँदै छ अचानक
ए माउसुली !
हेरिराख्नुहोस् समयलाई
अब कहाँनेर खस्ने हो—
प्रेमको चङ्गा ?

काठमाडौं