नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

धरहराको गजुरमाथि बसेर समय रमिता हेर्दै थियो ।
“बन्दले कसैको भलो गर्दैन । यसलाई सधैंका लागि बन्द गरौं !” देशभलाई पार्टी र समाजभलाई पार्टीका नेताले टेलिभिजन क्यामेरा अगाडि उभिएर संयुक्त आह्वान गरेको देख्यो ।

जनभलाई पार्टीले देशै ठप्प पारेको थियो दिनभर ।
“बन्दले बिरामी, मजदुर र असहायहरू बढी पीडित हुन्छन् । यसलाई अपराधका रूपमा संविधानमा राख्नु पर्छ !” देशभलाई र जनभलाई पार्टीका नेताले संयुक्त अपिल गरेको हेर्यो अलिपछि ।

देशका विभिन्न शहरमा चक्काजाम र बिध्वंश मच्चाएको थियो समाजभलाई पार्टीले त्यसबेला ।
“बन्दकर्ताहरू देश विकाशका धमिरा हुन् । मेटासिट हालेर यसलाई सधैंका लागि खत्तम पार्नु पर्छ !” पत्रकार सम्मेलनमा जनभलाई पार्टी र समाजभलाई पार्टीका नेताले पत्रकार सम्मेलन गरेर गर्जिएको सुन्यो एक दिन ।
त्यसदिन देशभलाई पार्टीले नेपालबन्दको आयोजना गरेको रहेछ ।

समय मुर्मुरियो । “भुकम्पले धरहरै गल्र्याम् गुर्लुम् झर्दा त संयोगले बाँचेँ, यो नाफाको जिन्दगीमा कति अन्याय सहूँ ?” भन्ने सोच्यो र फटाफट आफ्नो चक्र उल्टो घुमाएर बैसठ्ठी सालमा फर्कियो ।
बाढी आए सरी मानव भेल उर्लियो । दस बर्षमा थुप्रिएका कुँडाकर्कट सबका सब बढार्यो ।
पुरै देशकै मुहार फेरिइसकेकाले बिद्वान्हरूले हतार हतार इतिहास लेख्न शुरू गरे । पहिलो पृष्ठमै राखियो–
एक जमानामा उल्टो नाम गरेका तीन पार्टी थिए– जनभलाई पार्टी, समाजभलाई पार्टी र देशभर…..”
काठमाडौं