नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सधैं धाउने मन्दिरको, नैवेद्यमै खोट देख्छु
जस्ले निम्ता गर्छ उसको, आतिथ्यमै खोट देख्छु ।

घुर्र–घुर्र शान्ति जप्ने, परेवा नै बाज बने
कता कता यहाँ शान्ति– सम्वेद्यमै खोट देख्छु ।

आगो झोस्छ धुन्धुकारी, आफ्नै घरमा तर यहाँ
नितिशास्त्र घोकाउने, चाणक्यमै खोट देख्छु ।

नातिनाको बक्ष हेरी, आँखा छोप्छिन् हजुरआमा
अस्मितामा चोली साट्ने वाणिज्यमै खोट देख्छु ।

सुन्दर मेरो बस्ती बिग्र्यो, रुँदै भन्छ ‘ग्वालटारे’
कालो चस्मा भिर्ने गाउँको, अध्यक्षमै खोट देख्छु ।

२०७२ चैत्र २
विराटनगर