नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

एम्. पी. कियरलेस :

साँचो पनि बोल्दो रैछ, झुटवाला
ऊ मान्छेनै हो, दुई मुखवाला ।

तिम्रो त्यही मुद्रा, मन पर्छ मलाई
अनुहार गम्भीर, मुख चुपवाला ।

धेरै पिछ आयौं, आँखा अगाडि
के दुख्थ्यो र घाउ नुनचुकवाला ?

उस्ले बुझेको, बुझ्नुनै छैन मलाई
बरु केही दिन अरु रहन्छु अबुझवाला ।

पुग्यो हैन ? तलाई पनि आज
त्यो पनि रैछ, तेरै मुखवाला ।

उस्को बोलीमा पनि, थियो तौल
उडेरै सकियो, रैछ बोली कपुरवाला ।

कालो चिया खायो, बजार हिँड्याे
दुध त सहर खान्छ है, दुधवाला ?

विश्वास दिलायौ तिमीले फेरि
भयो एकछिन तातो, मुतवाला ।

आज उनी पटखा देखिएकी थिइन्
सुगन्ध पनि चलेको थियो बारुदवाला ।

दुनियाँ त ल्यायौ, मेरो पोल्टाेमा
तर छैन नि चिज, मूलभूतवाला ।

माग होस् मेरो, अनि मात्रै म आउँ ।
म हुँ पत्ती खालको, तुरुपवाला ।

०००
लम्कीचुहा, कैलाली