नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बाबुराम पोखरेल :

१.
भन्थे, सम्म म पार्दथेँ भिरहरू, मान्छे सभासद् हुँदा
हेर्दैनन्, अति व्यस्त, फुर्सद विना ती घोषणाका बुँदा
ऐशाराम बढ्यो जितेपछि खुबै शोभा बडो खान्किको
मोटाएर बस्यो सफा उदरमा बाक्ला भएछन् लुँदा !

२.
ब्रह्मा, विष्णु थिए तथा शिव थिए भूपाल थानेश्वर
यत्रो अन्तरको व्यथा, सुन सखे ! विक्षिप्त ज्ञानेश्वर
भित्री पाटन ज्ञानका चहकिला उम्दा हराए कता
जस्तो हो अति छुद्र सिंहदरबार, उस्तै छ बानेश्वर ।

३.
कस्तो आदत ! भन्दछन् नि अरूले राम्रो मिलाई चुस
मेरो देश पवित्र, सुन्दर छटा खोक्रो बनाई चुस
चुस्नै पर्दछ जिन्दगीभरि भने यौटै छ राम्रो बरू
बानी चुस्न परेछ, मान सुकुटी, जुत्ता भिजाई चुस ।

०००
विराटनगर