चार ठाेक्तक
वि.सं.२०८१
रूद्र ज्ञवाली : १. आकाशतिर फर्केर थुक्नेहरूले थुक्दै रहन्छन् ठाडा शिर उठ्छन् झुक्नेहरू झुक्दै रहन्छन् नरोकेर
पुरा पढ्नुहाेस्चार ठाेक्तक
वि.सं.२०८१
रूद्र ज्ञवाली : १. मनमौजी छन् मन लागेको आफूखुसी गर्छन् कपटीहरू कानेखुशी साउती जासुसी गर्छन् आफ्नै
पुरा पढ्नुहाेस्
चार ठाेक्तक
वि.सं.२०८१
भवानी बराल : १. उसले कहिल्यै जितेन हारेरै गयो विचार र विश्वास दुबै मारेरै गयो आकाशको
पुरा पढ्नुहाेस्
चार ठोक्तक
वि.सं.२०८१
खगेन्द्र गिरि ‘कोपिला’ : १. पत्याउन नसकिने हुन्छन् जीवनमा धेरै कुरा अर्थ्याउन नसकिने हुन्छन् जीवनमा धेरै
पुरा पढ्नुहाेस्चार ठाेक्तक
वि.सं.२०८१
रूद्र ज्ञवाली : १. शिखरारोहीहरू तल फेंदीमा बस्नेलाई कमिला देख्छन् दृष्टिदोष भएकाले प्रष्ट अक्षरहरू पनि धमिला
पुरा पढ्नुहाेस्
चार ठाेक्तक
वि.सं.२०८१
तीर्थराज अधिकारी : १. जब संस्कृति नष्ट भएको देख्नेछन् कवि-लेखकले पानाभरि लेख्नेछन् नेतृत्वनै कुमार्गीतर लाग्यो भने
पुरा पढ्नुहाेस्
चार ठोक्तक
वि.सं.२०८०
भाेलानाथ सुवेदी : नसुन्नेलाई सुन भनेर किन कराउनु । दलाललाई दाम भनेर किन सुनाउनु ।। आफ्नै
पुरा पढ्नुहाेस्
चार मुक्तक
वि.सं.२०८०
प्रमोद भट्टराई ‘प्रतीक’ : १. अहङ्कारको न सिङ हुन्छ, न जुरो हुन्छ सबै भन्दा माथि फेरि,
पुरा पढ्नुहाेस्
चार ठाेक्तक
वि.सं.२०८०
नवराज न्याैपाने : (१) घर कहाँ बिग्रन्छ र मान्छे जाती भएपछि त्यसै शङ्का गर्छन् यहाँ आउँदा
पुरा पढ्नुहाेस्चार ठाेक्तक
वि.सं.२०८०
रुद्र ज्ञवाली : १. मनकाे मैलो कुन साबुनले धुन्छ र महाशय ? दूधले नुहाएको मान्छे त
पुरा पढ्नुहाेस्
