बाँसुरीको स्वर र बज्रपात
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : अचानक सुनियो- गोठैगोठ गुञ्जिएको बासुरी । कसले बजायो ? कसैले देखेन । गाउँको
पुरा पढ्नुहाेस्
अदृश्य छाप
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : “कसैले देख्दैन, तर केही हातहरूले हाम्रो पहिचानको अक्षर मेटाइरहेका छन् ।” शहरको पुरानो
पुरा पढ्नुहाेस्
ध्यान गर्न आँखा बन्द ! नेता बन्न आँखा खुला !!
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : भूमिका- काठमाडौंको नयाँबानेश्वरमा यो वर्षको गाईजात्रा केही अनौठो थियो । परम्परागत गाई, भूत,
पुरा पढ्नुहाेस्
नन्दलाल आचार्यको ‘शल्यक्रिया’ कथाकृति लोकार्पण
वि.सं.२०८२
सिरहा, २०८२ साउन १२ गते । कथा अब त्यस्तो होइन, जुन कक्षा १० को अन्तिम घण्टीमा
पुरा पढ्नुहाेस् नकाबको गन्ध
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : सिंहदरबारको कोठा नम्बर २७४ आज बिहानैदेखि अस्वाभाविक रूपमा सुस्त थियो । सामान्यतः यो
पुरा पढ्नुहाेस् गाईबुद्धि
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : "यो पटक पनि हाम्रो टोलको गाईले जित्ने पक्का !" चिया पसलको कुनामा बसिरहेका
पुरा पढ्नुहाेस् गुरु पूर्णिमाको शुभकामना : ज्ञानदीपलाई समर्पण
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : मानव जीवनको प्रारम्भ बाल्यकालदेखि हुन्छ, तर त्यो यात्रा अन्धकारमय पनि हुनसक्थ्यो, यदि त्यहाँ
पुरा पढ्नुहाेस् बुढेसकालको बाटो
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य "बिहानदेखि नै खनजोत गर्दै हुनुहुन्छ, हजुरबा ?" पवनले आफ्नै थाप्लोमा हात राख्दै सोध्यो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
भोलिको भविष्यद्रष्टा : आजका पाका मान्छे
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : "उज्यालो भो भन्थे, तर त्यही उज्यालो बन्न सक्थ्यो कि आजको सानो छायाँ, थाहै
पुरा पढ्नुहाेस् पाका व्यक्तिको सम्मानमा
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : पाका व्यक्तिका पाइला जहिल्यै सिपालु हुन्छन्, तर आजको पुस्ता आफ्नै गतिमा दौडिन व्यस्त
पुरा पढ्नुहाेस्
