चिनीको चिन्ता
वि.सं.२०८०
माधव पाेख्रेल गाेज्याङ्ग्रे : चिनी नचिन्ने को होला र यो दुनियाँमा। त्यही चिनी चिन्दा चिन्दा कतिपयलाई
पुरा पढ्नुहाेस्चिर्कटो महिमा
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे : लेख्यौँ चिर्कट कागजी मनभरी बोकेर भारी ठुलो हान्यौँ बाण सरी तिखो कलमले
पुरा पढ्नुहाेस्
मच्छर र जुकाको रणस्थल
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल ‘गोज्याङ्ग्रे’ : नेपाल सदियौँदेखि मच्छर र जुकाको रणस्थलका रूपमा विकसित हुँदै गएको कुरालाई कसैले
पुरा पढ्नुहाेस्डोकामा पठाइएको माया
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल ‘गोज्याङ्ग्रे’ : पोटिली र भरिलोको चिनजान अनुहार किताबबाट हुन्छ । अनुहार किताबमा चिनजान भएदेखि
पुरा पढ्नुहाेस्सुनको मान्छे सुन्मान्छे
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे : सुनको भरिया बनेको छ तर उसले लसुनको गहना लाउन पाउँदैन । भनेको
पुरा पढ्नुहाेस्धर्मराजको धर्तीको धर्म
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे : यो धर्ती कसको हो भनेर कसैले सोध्यो भने म सहज तरिकाले जवाफ
पुरा पढ्नुहाेस्हामी पनि नाटक गरौँ
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे : बिराला र मुसाहरू हात्ती घोडा चढेर सयर गरिरहेको मेरो देशमा कुखुराहरू कुकरमाथि
पुरा पढ्नुहाेस्प्रश्नै प्रश्नको देशमा
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे : संसदमा कुर्सीलाई ओछ्यान बनाएर पल्टन पल्केकाहरू मन्त्रालयमा बेकौसममा खिर मासु मिठाई खान
पुरा पढ्नुहाेस्
