माफ पाऊँ, उखानै त हो
वि.सं.२०८२
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : केही थान बाँसुरी- निरोले बजाउने जस्तै र थुप्रै भाइभारदारहरु- श्री ३ हरुका जस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्मानसिक दासता र हनुमान-कवच
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : विवेकलाई हनुमान-कवचले ढाकेपछि देखिँदैन रामको ढाडमाथि लडिबुडी गरिरहेका काला भैंसीहरु जसरी देखिन्छ मालिक
पुरा पढ्नुहाेस्गोठ र भेडाहरु
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : केही गोठहरु छन् र ती गोठहरुमा जीउ भरी मैला भुत्ला पलाएकाहरुको बथान छ
पुरा पढ्नुहाेस्काग र म : एक वार्तालाप
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : शारदीय आकाशको एक बिहान मैले कागलाई भनेँ- तिमीलाई जे खानु छ खाऊ तिम्रो
पुरा पढ्नुहाेस्‘मैले भन्न खोजेको के हो भने…’
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : “खै भ्याउछ कि भ्याउदैन‚ कैले हो ? कार्यक्रमका निम्ताहरु त थुप्रै छन्- फेरि
पुरा पढ्नुहाेस्त्यो धूर्त ब्वाँसो को थियो ?
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : कालो चश्मा लगाएको धूर्त ब्वाँसो रङ्ग र भेष बदलेका स्याल र फ्याउराहरु हावामा
पुरा पढ्नुहाेस्विकासकै लागि
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : विकासकै लागि- हिजो सरकारमा हुनेले खोलाको बहावलाई तह लगाउन खोलाको दायाँबायाँ‚ सरकारी पैसामा
पुरा पढ्नुहाेस्पत्याउनुस् न, हो भन्या
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : सिद्धान्तसँग पानी बाराबार छ आजकाल आदर्शसँग भेट नभएको त कति भो कति यही
पुरा पढ्नुहाेस्बराबर
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : सबै बराबर हुन् त्यसैले हामी बराबर सत्ता र शक्तिकै नजिक छौँ जसरी तिमीहरू
पुरा पढ्नुहाेस्काग, सारु र ढाडे बिरालाहरू
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : सुकेको जीर्ण रुखको हाँगामा बसेर फगत् कर्कश आवाजमा कराइरहेछन् र विष्ट्याइरहेछन् रुख तलको
पुरा पढ्नुहाेस्
