‘चित्रगुप्तको गुप्तचित्र’माथि समीक्षात्मक कैरन (१)
वि.सं.२०८१
कृष्ण प्रधान : परिचयाङ्कन - भारतीय नेपाली हास्यव्यङ्ग्य निबन्धकारको रुपमा अर्जुन निरौला असम (पानीभण्डार, विश्वनाथ निवासी)
पुरा पढ्नुहाेस्
‘बिर्सिस्यो कि’ : हास्यहीन व्यङ्ग्य
वि.सं.२०८१
विष्णु प्रभात : पद्मशमशेरको संविधानसँगै पाँचथरको च्याङ्थापुमा टुप्लुक्क देखापरेका मान्छे झापा झरे पनि दिगो बसाइमा रमेनन्
पुरा पढ्नुहाेस्
देवीप्रसाद चापागाईंको व्यङ्ग्यकारिता
वि.सं.२०८१
त्रिलोचन आचार्य : यतिबेला मेरो अगाडि श्री देवीप्रसाद चापागाईंका चार वटा कृति रहेका छन् । म
पुरा पढ्नुहाेस्
रोहिणीविलास लुइटेल र ‘अपराजेय कटाक्ष’
वि.सं.२०८०
खगेन्द्रप्रसाद रिजाल : साहित्यकार लुइटेलका रचनाहरूले विधागत विशेषता बोक्न सफल भएका छन् । यिनका व्यङ्ग्य निबन्धले
पुरा पढ्नुहाेस्
नेपाली हास्यव्यङ्ग्य साहित्यको संक्षिप्त नालीबेली
वि.सं.२०८०
दधिराज सुवेदी : नेपाली साहित्यमा हास्यव्यङ्ग्यको प्रचलन पुरानो भए पनि यसले यथेष्ट प्रगति गर्न सकेको छैन
पुरा पढ्नुहाेस्
सैजुको ‘परावर्तन’ भित्र छोटो विचरण !
वि.सं.२०८०
बद्रीप्रसाद दाहाल : काव्यको लघुतम रूप हो मुुक्तक । पूर्वीय काव्यसिद्धान्त अनुसार यो समासरहित हुन्छ ।
पुरा पढ्नुहाेस्
लोकपद्यगत हास-परिहास र संवाद (४)
वि.सं.२०८०
हंसपुरे सुवेदी : उपसंहार प्रस्तुत रचना खासगरी लोकपद्य, अनि लोकछन्दबारे भएको सानो दिग्दर्शन वा विवेचन हो
पुरा पढ्नुहाेस्
देवकाेटाकाे ‘हाइ ! हाइ ! अङ्ग्रेजी’ मा हास्यव्यङ्ग्य
वि.सं.२०८०
डा. सुकराज राई : प्रस्तुत निबन्ध लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको लक्ष्मी निबन्ध सङ्ग्रहमा सङ्ग्रहीत छ । यो मझौला
पुरा पढ्नुहाेस्कलाका त्रिवेणी डम्बर घिमिरे
वि.सं.२०८०
दधिराज सुवेदी : काँधमा साधारण सानो झोला, झोलामा केही कागजपत्र अनि कविताहरू कोरिएका कपी, गोजीमा साधारण
पुरा पढ्नुहाेस्लोकपद्यगत हास-परिहास र संवाद (३)
वि.सं.२०८०
हंसपुरे सुवेदी : हास-परिहास- झल्कोमा संवाद नेपाली लोकसाहित्य अन्तर्गत लोकपद्यक्षेत्र व्यापक र विस्तृत छ । यहाँ
पुरा पढ्नुहाेस्
