धेरै नै गाह्रो रहेछ नि यार ! प्राज्ञ हुन
वि.सं.२०८३
मिलन समीर : साथी ! के पढिरहेका छौ यार ! एकान्तमा एक्लै बसेर दुवै घुँडा मज्जाले
पुरा पढ्नुहाेस् गणेश नेपालीको आत्मव्यथा
वि.सं.२०८३
मिलन समीर : व्यस्त शहरको बिच सडकमा यसरी ज्यूँदै जलिरहेको शरीर धरोधर्म ! मेरो हुँदै होइन
पुरा पढ्नुहाेस् तिमी कुनै पनि बेला मारिन सक्छौ !
वि.सं.२०८३
मिलन समीर : हाम्रै हातमा यतिबेला खुकुरी छ चमचमाउँदो ! चिलाइरहेको छ यतिबेलै हाम्रो दाहिने हात
पुरा पढ्नुहाेस् घुम्ने कुर्सीमा कालो मुर्कट्टो !
वि.सं.२०८३
मिलन समीर : पहिले भूपि शेरचनका पालामा मात्रै दृष्टिविहीन मान्छे बसिरहेको हुन्थ्यो मूलघरको सबैभन्दा माथिल्लो तलामा
पुरा पढ्नुहाेस् चरेको कुरा त गर्दै नगर्नुहोला
वि.सं.२०८३
मिलन समीर : अरेको कुरा त गर्दै नगर्नुहोला गरेको कुरा त गर्दै नगर्नुहोला अन्नादि खानै छोडिदिएर
पुरा पढ्नुहाेस् सम्बन्धित सबैलाई समयमै चेतना भया !
वि.सं.२०८३
मिलन समीर : घरै जलाएर खरानीको व्यापारतिर लागिबक्सेको होइबक्सिए पनि नाफाखोर भुइँफुट्टा हाम्रै ग्याङ्वाला खरानेश्वर भगवानले
पुरा पढ्नुहाेस् प्रश्न निषेधित क्षेत्र
वि.सं.२०८३
मिलन समीर : तपाईं प्रश्न निषेधित क्षेत्रभित्र हुनुहुन्छ ! अत्यन्तै गम्भीर भएरै सोच्नुहोला अबदेखि आजीवन तपाईंले
पुरा पढ्नुहाेस् यक्षप्रश्न
वि.सं.२०८३
मिलन समीर : भैसकेका रहेछौँ हामी विवेकशून्य गैसकेका रहेछौँ हामी पुरै पागलपनमा लैसकेका रहेछौँ आर्यघाटमा सेलाउन
पुरा पढ्नुहाेस् म को हुँ …?
वि.सं.२०८२
मिलन समीर : मुटु खाने कविता अहिलेसम्म सहृदयी सिर्जनशील अधिकाङ्श सहकर्मीहरुसँग बिग्रीसकेको छ मेरो सम्बन्ध !
पुरा पढ्नुहाेस् दुइ छाेटा कविता
वि.सं.२०८२
मिलन समीर : १) कसिङ्गर किनेर नयाँ कुचो राम्रोसँग बढारेर फाल्नैपर्ने भइसकेको थियोे- केही पुराना कसिङ्गरहरुलाई
पुरा पढ्नुहाेस्
