bidur.adhikari
गर्ने गरौँ आदर
वि.सं.२०८२
विदुर अधिकारी : जो गर्दैन दया अशक्त जनको त्यो हो कुकर्मी नर सेवाभाव धरेर बस्न सकिए
पुरा पढ्नुहाेस्झोलेको महिमा
वि.सं.२०८२
विदुर अधिकारी : 'झोले'को बुझ अर्थ छैन गतिलो, यो शब्दको कोशमा मान्छे दौडन तम्तयार किन छन्,
पुरा पढ्नुहाेस्वर्ष बयासी आयो
वि.सं.२०८२
विदुर अधिकारी : डाँडापाखा उपवन सबमा,दिव्य वसन्ती छायो छमछम नाच्दै प्रेम पुकार्दै,धर्ती झन् मुस्कायो के भो
पुरा पढ्नुहाेस्बुबा हुन् धराका सुनौला निसान
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : बुबा सभ्यताका, भलो पात्र जान यिनैका कृपाले, यहाँ मिल्छ सान बुझे सत्य वाणी,
पुरा पढ्नुहाेस्छोरो हुनै जानिनँ
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : बाबाका उपदेश दिव्य पनका, मैले कुनै मानिनँ आमाका पसिना व्यथा अनि कथा बुझ्नै
पुरा पढ्नुहाेस्बेकार छ (२)
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : छोपिन्नन् यदि छोपिने चिज भने, ती वस्त्र बेकार छन् लाग्दैनन् ठिक ठाउँमा यदि
पुरा पढ्नुहाेस्जीवन बुझ्नै गाह्रो
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : हामी दुर्बल बन्दै जान्छौँ, वृद्ध अवस्था पुग्दा हाम्रा चेतन गुम्दै जान्छन्, रोग असाध्यै
पुरा पढ्नुहाेस्बेकार छ
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : चोरी भो कविता निबन्ध र कथा, सङ्गीत चोरी भए चोर्ने मानिस भद्र सन्त
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्ध अवस्था
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : गलित तन हुँदा, वृद्धलाई समस्त सकस अति हुने, थुप्रिँदा धेर कष्ट घर वरपरमा,
पुरा पढ्नुहाेस्छोरो कस्तो हुनु पर्छ
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : कस्तो छोरो साथ रहेमा, सन्ततिको हित गर्छ सन्त मिजासी अझ मृदुभाषी,पुत्र भए दुख
पुरा पढ्नुहाेस्
