शहीद हुने रहर मरेपछि
वि.सं.२०८१
लाेक सुब्बा : जिन्दगीको अर्कै अर्थ आयो आजकल बाटोमा एकजना हिँड्दै गर्दा अर्कोलाई अप्ठ्यारो पर्यो कि
पुरा पढ्नुहाेस्
सजिलो
वि.सं.२०८१
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : बेच्नेहरू बेच न बेच्न सजिलो छ किन्नेले पो सोच्नु पर्छ साहुको मन बह
पुरा पढ्नुहाेस्
आनन्द देऊ तिमी
वि.सं.२०८१
टङ्कराज ढकाल तितेपाती : बढ्दो गर्मी अझै यो अवनि तल जहाँ जो काल जस्तो जिमी पोल्दै
पुरा पढ्नुहाेस्
देश खानेहरूका कथा
वि.सं.२०८१
घनश्याम रेग्मी : आए अनेक मान्छे नाता बिनेर आए बाबा दया करेगा झोला भरी गराए पार्टी
पुरा पढ्नुहाेस्
तपाईं र मपाईं
वि.सं.२०८१
विष्णुहरि पौडेल : धनी साथ होलान् हिराका भकारी । म चोखो छु भोको हमेशा भिखारी ।
पुरा पढ्नुहाेस्
चिट्ठी
वि.सं.२०८१
हृषीकेश बराल : साधु भेषमा, दुष्ट देखिए सत्य सिद्धियो, सन्त खेदिए । जाल रच्नमा, व्यस्त छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
म नेता
वि.सं.२०८१
नारायण ज्ञवाली : गैँडाको छाला जस्तो घोच्दा नघोचिने मनःस्थिति बिग्रे जस्तो सोच्दै नसोचिने दुवै आँखा बन्द
पुरा पढ्नुहाेस्
चुल्हो कहाँ बल्छ र ?
वि.सं.२०८१
हरिप्रसाद चाैलागाइँ : छानो छैन बसेर रातदिनको संस्कारका खातिर माटो छैन टिपेर लाउँ म टिका सम्मानका
पुरा पढ्नुहाेस्
अग्ला मूल्य र मान्यता दिनदिनै पाताल पुुग्ने भए !
वि.सं.२०८१
बद्रीप्रसाद दाहाल ‘भस्मासुर’ : पाक्दा बेल ‘विषाद—हर्ष’कहिल्यै, ठान्दैन है वायस । सन्यासी जनले प्रपञ्च भवको, मान्दैन
पुरा पढ्नुहाेस्
काकाकुल
वि.सं.२०८१
रामप्रसाद पन्थी : तातो घाम तातो हावा तातै भयो पानी पसिनाले नुहाउने परिसक्यो बानी । खोलानाला
पुरा पढ्नुहाेस्
