दुई टुक्रा कविता
वि.सं.२०८१
लक्ष्मण नेवटिया : नदी र मानिस- १ नदीलाई मैले भने छ्या! तिमी कति फोहोरी कसरी गरूँ
पुरा पढ्नुहाेस्
उठ
वि.सं.२०८१
मेघराज पौड्याल : खुर्पा नित्य भिरेर जीर्ण पटुका कस्नेहरू हो उठ छाप्रो एक बनाइ गाउँ नजिकै
पुरा पढ्नुहाेस्
हाम्रो पौरख
वि.सं.२०८१
बद्रीप्रसाद दाहाल : नौला कार जहाज वाहन लिई गुड्दै र उड्दै हिँड्यौँ । अग्ला भव्य विशाल
पुरा पढ्नुहाेस्
गर्मी गर्दै छ खल्बल
वि.सं.२०८१
कलानिधि दाहाल : गर्मी गर्मी अझै ज्यादा पीडा भित्र पिलाउँछ पगाली हाडका टुक्रा पसिना यो बगाउँछ
पुरा पढ्नुहाेस्तीन टुक्रा कविता
वि.सं.२०८१
लक्ष्मण नेवटिया : भित्ते क्यामरा-१ भित्ते क्यामरा मुनि लेख्नु उनको छ बानीमा। तपाईं हुनुहुन्छ सिसिटिभीको निगरानीमा
पुरा पढ्नुहाेस्
नयाँ जमाना
वि.सं.२०८१
विष्णुहरि पौडेल : छैन जाँतो, ढिकी उप्किए ओखल । धर्मशाला, गुठी, मासिए सत्तल । वेद बूढो
पुरा पढ्नुहाेस्
खन्चुवा
वि.सं.२०८१
भीम गौतम : ढुङ्गा मुढा चिता चौघेराको कोइला आगोलाई खा । निखारेरै हिमशिखरका हिउँ पनि तैं
पुरा पढ्नुहाेस्
त्यसै गर्ने होला
वि.सं.२०८१
मुक्तिनाथ शर्मा : बिजुलीको कमी छैन खोलामा छ पानी लिफ्ट गरी हिमालमा लानि हो कि तानी
पुरा पढ्नुहाेस्
बाँदर
वि.सं.२०८१
हरिप्रसाद घिमिरे : लङ्गुरे फैलियो आज गोरिल्ला मासिने भए चिम्पान्जी छ बुढो यौटा युवाका दिन नै
पुरा पढ्नुहाेस्
मलाई मन परेन
वि.सं.२०८१
नारायण ज्ञवाली : जुत्ता टलक्क टल्किएको छ मलाई मन परेन दौरा सु्वाल सुकिला छन तर मलाई
पुरा पढ्नुहाेस्
