विश्व शाक्यका दुई कविता
वि.सं.२०७९
१. नयाँ नेपाल उहिले उहिले मान्छेहरू प्रजातन्त्र प्रजातन्त्र भनि कराउँथे नेपालमा प्रजातन्त्र, नआएको पनि होइन, आयो
पुरा पढ्नुहाेस्
सेता अपराधीहरू
वि.सं.२०७९
उनीहरू रङ्ग बदली रहेछन् हर पल, हर क्षण अर्कै रङ्गमा आफूलाई फेरिरहेछन् कालो रङ्बाट सेतो बन्ने
पुरा पढ्नुहाेस्
त्राहिमाम
वि.सं.२०७९
एक दिन भुत, प्रेत र पिशाच नन्दी भृङ्गी योगिनी, सम्पूर्ण प्रथम गण मिली भगवान शिवजीलाई सोधे
पुरा पढ्नुहाेस्
सत्ता घुम्यो फन्फनी
वि.सं.२०७९
सत्ताका मतियार जो गणक छन् मातेर भो सन्सनी पाए लुट्न भने तयार सजिलै बन्छन् भलायो पनि
पुरा पढ्नुहाेस्
यहाँ के छैन ?
वि.सं.२०७९
तपाईं किन फट्याइँ बोल्दै हुनुहुन्छ यो देशमा के छैन अहिले पट्याङ्ग दिउँला आज मेरो हात चिलाइ
पुरा पढ्नुहाेस्
समाजवादी ठिटो
वि.सं.२०७९
परिवर्तनको उत्कट चाहना लिएका नरनारीहरूको समुन्द्रमा चम्किलो प्रकाशले सुशोभित एउटा स्वरूप उभिएको छ हातमा हल्लाउँदै एप्पलको
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली (शृङ्खला- ३)
वि.सं.२०७९
भन्छ देवीप्रसाद !! चौतारी पार्क जस्तै,मनमगज छुने सौम्य संस्था फलैँचा केही छन् रङ्गशाला विविध रहरिला चित्त
पुरा पढ्नुहाेस्
बेमेल
वि.सं.२०७९
उसले सारीका कुरा गरेर मेरो बगली खाली पारी मैले दारुका कुरा गरेर उसको नौगेडी हात पारेँ
पुरा पढ्नुहाेस्
सकस छ छोरी !!
वि.सं.२०७९
छोरी, अरू ता मने ठिकै छ तर निश्चित रूपमा पहिलेका साँढेले थलो फोहोर पारेछ दुर्गन्धै दुर्गन्ध
पुरा पढ्नुहाेस्
हिउँदको गीत
वि.सं.२०७९
हावाका भित्ताहरूमा चिसो विज्ञापन टाँसेर भर्खरै गएको छ एउटा बालक । यसबेला ओसिएको छ जीवनको किताब
पुरा पढ्नुहाेस्
