नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कल्पना अधिकारी भट्टराई :

थियो जवानी कति हर्षपूर्ण ।
बन्दै गयो लाग्दछ चूर्ण चूर्ण ।
कस्तो थियो त्यो बल खै हरायो ।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।१।

पचासभन्दा जब माथि चढ्छ ।
शरीरको तागत स्वाट्ट घट्छ।
बिर्सन्छु चस्मा छ कता हरायो ।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।२।

बिहान चाँडै जब नीद खुल्छ ।
दिमाग चारैतिर व्यर्थ डुल्छ ।
यो गर्छु त्यो गर्छु भनी करायो ।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।३।

न हात गोडा सजिलो छ चाल्न ।
थाल्छन् अनेकौँ भय रोग गाल्न ।
सम्झिन्न झन् होश सबै हरायो ।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।४।

सुन्दैन कोही पनि बात आज ।
त्यस्तो हुँदा बन्दछु झन् उदास ।
छोरा बुहारी सँगनै डरायो ।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।५।

कोशौँ भए झैँ छ त्यही पँधेरो ।
टाढा हुँदै जान्छ यही कटेरो ।
आँखा दुबै धूमिल नै बनायो ।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।६।

टेकिन्न राम्रोसित दुख्छ पाउ ।
लडिन्छ हिँड्दा अनि लाग्छ घाउ।
टोक्यो भनी ज्यान पुरै चिलायो।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।७।

कपोल बत्तीस मुजा परेका ।
आधाजसो दाँत सबै झरेका ।
खै कान्ति,सौन्दर्य कता विलायो ।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।८।

नसा र नाडी पनि गल्न थाल्यो ।
अनिष्ट झन् झन् किन बढ्न थाल्यो ।
पुग्दैन इच्छा मन यो जलायो।
उमेरले ज्ञान नयाँ गरायो ।९।

०००
टोखा १०, काठमाडौं