नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बिन्दु दाहाल मूकदर्शक  :

खानै पर्छ अनेक जात थरका ती औषधी हर्दम
उल्टै बढ्छ बिमार वृद्ध जनका बन्दैन केही कम
बाँच्नै पर्छ अवश्य लोक रित यो पछ्याउँदै केवल
मान्छे रोगविहीन होस् हर घडी धर्ती बनोस् निर्मल ।

घाँटी हाड नसा मुटु नयन यी दुख्छन् सधैँ कर्कर
निद्रा छैन निशाहुँदा कहरले थप्दै छ उस्तै डर
कोल्टो फिर्नु हुँदैन कष्ट थपिँदै ऐया सधैँ पार्दछ
लागी रोग हुरुक्क पार्छ जिउँदै मान्छेहरू मार्दछ ।

वीमाको पनि औषधी लुतिखरे निम्जो विनापावर
भन्छन् ती सकियो मसक्क मनले पान्छाउँछन् डाक्टर
पैसा हुन्न सधैँ न किन्न सजिलै सक्छ्न् सबै वृद्धले
यस्तै चाल गरी रुँदै कति जना भोगेर पीडा चले ।

टाढा जान सकिन्न बाहिर कतै बन्देज नौलो हुँदा
साथी दूर सुदूर छन् कति जना धड्किन्छ आत्मा रुँदा
आफ्नै गेह हुँदै छ जेलसरिको निस्सार निस्तेजले
कैदीजीवन झैँ भयो सकसको ती वृद्ध वृद्धा ढले ।

आफ्नै जीवन भार लाग्छ कहिले नैराश्यको चेतले
सोद्धैनन् घरमा दुखे मन हियो यी हात गोडा गले
हेला हुन्छ सधैँ मरे सरहको धिक्कार्छ आफ्नै जुनी
हुन्छौँ वृद्ध सबै गुनौँ मनमनै हामी नहौँ बैगुनी ।

०००
दमक, झापा