नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. विदुर चालिसे : 

–“याे कथाकाे प्रकरण हाे ! अकथाकाे स्वीकृति लिनुपर्दैन !”
दयारामकाे मनमा पीडा थियाे । छायाँरामकाे हातमा हतियार थियाे । जेनजीहरू सडकबाट तर्केर प्रदर्शन राेक्न खाेजिरहेका थिए । भागाभाग स्थिति थियाे । सडकमै ओेर्लेर कसैले फर्मान जारी गर्याे ।

–“हाम्राे माग पूरा गर !”
प्रदर्शनकारीहरू अलमलमा वाल्ल परेर नजिक रहेका आफ्ना साथीहरू बिच एक अर्कामा साेध्न थाले ।
–“हाम्राे माग के हाे ?”
–“के हाे ? के हाे ? थाहा छैन ।”

अर्काे तर्फ माइककाे आवाज आयाे । आवाजमा थप मागकाे मलिनाे ध्वनि मिसिएर बजिरहेकाे थियाे । ध्वनि सुन्नेहरूले भनेकाे सुनिन्थ्याे ।
–“भ्रष्टाचारीलाई कारवाही गर ! सुशासन कायम गर !”
अपरिचित जड्याहा आएर भिडमा बाैलाउन थाल्याे । कराएर भन्न थाल्याे ।

–“संविधान खारेज गर ! कार्यकारी प्रधानमन्त्री प्रत्यक्षबाट निर्वाचन गर ।”
जब जब दलाली मानसिकताकाे सुरूवा, फाैवन्जारी स्वादकाे चाेक्टा र देश भाँडुवा खेतीकाे सितनमा भुँडी ठड्याउन लत बसेकाहरू गुप्त काेठामा बसेर शिवजीकाे ताण्डव नचाइरहेका थिए । तबतब जेनजीलाई मुर्कट्टा बुध्दि भुटिरहेकाे देखिन्थ्याे । नेपाली मन विभत्सताकाे आगाेमा पिल्सिएर तिनीहरूलाई लल्कारी रहन्थ्याे ।

–“याद छ ? तिमीहरूलाई वीरताकाे ताताे रगत कति डिग्री सेल्सियसमा उम्लन्छ ? हामीलाई अहिले पनि पुर्खाले बाेकेकाे खुकुरी र खुँडा बाेक्न त्यत्तिकै उत्साह चढ्छ ।”
मुटुमा राष्ट्रियताकाे जङ्गी चाल र हातमा पुर्खाले बाेकेकाे ढाल गुन्जिरहन्थ्याे । भट्टि पसलमा बेचिइरहेका हुन्थे- त्यसै हाेहल्लामा अल्लारे सुरूवा झाेलका लतमा मेरा जेन्जीहरू !

उनीहरूसँग के थियाे त ? गुप्ताङ्ग खाेजिरहेका पागलहरूकाे व्यापारसँग । न थियाे- आन्दाेलनकाे दिशा, न त आन्दाेलन पछिकाे देशकाे रक्षा याेजना, न त आवाज उठेकाे भ्रष्टाचार निवारण प्रक्रियाकाे खाका, न त सुशासनकाे नयाँ विधिहरू फेसवुककाे उडन्ते सपनामा बाैलाएका जेन्जीहरूकाे याे दिन म पनि हाइज्याक गुन्द्रुककाे सुरूवाकाे लतमा दशैमा झाेल चाखिरहेछु । देश दुखेकाे मनले अब त यति भन्नै पर्छ ।
–“जय जनता, जय राष्ट्रवाद !”

०००
काठमाडाैं