नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भविष्य द्रष्टा चेतका धनी यी लक्ष्मीप्रसाद
वाणर्िक मुक्त मात्रिक छन्द शब्दमा आल्हाद
पाएको तलव बाटोमा बाँड्ने घरमा छ फसाद
बौद्धिक उनी गर्दथे सधैं रचना निर्विवाद ।१

इलाम जिल्ला करफोकमा कविको जुटान
सम्मेलन थियो पुगेथे उनी श्रष्टा ती महान
प्रतिभा सधैं स्फुरण थियो शब्दका जहान
बन्दथे अब्बल कविमा जहाँ फुट्दथे मुहान ।२

सुत्ने भो बेला बिस्तरा पुग्दा चिटिक्क परेको
शान्त यो पला सिरक छैन कसैले चोरेको
दङ्ग पो परे पुसको मास के होला गरेको
कस्लाई सोध्नु कसले लग्यो के भोग्नु परेको ।३

कपडा खोले खाटमा राखे लेकको चिसोमा
खाटको तल गएर सुते भूईंको गुन्द्रीमा
नाङ्गै पो थिए कसरी सहे के होला साथमा
बिहान हेर्दा अरू पो दङ्ग परेछन् माथमा ।४

कुञ्जिनी कृषिवाला शाकुन्तल् लेखेर छाडेछन्
मुना मदन झ्याउरे छन्द उज्यालो पारेछन्
विलक्षण यो प्रतिभा थियो अनेक गरेछन्
विविध कर्म काव्यको धर्म निभाई छाडेछन् ।५

त्रिविवि उनी स्थापना गरे शिक्षाका मन्त्रीले
कीर्तिपुर स्थान रोजेछन् रोजा विचार छविले
अदम्य चेत गर्विलो सोच राखेछन् कविले
गहन सोच सुदूर द्रष्टा भन्दछन् सबैले ।६

०००
चितवन