नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

२०४० सालमा भूपि शेरचनको उपस्थिति भएको बखत मोती स्मृति भवन धरानमा मैले पनि कविता सुनाएको थिएँ तर उक्त कविता मलाई याद भएन तर आज भएको भए पक्कै यो कविता सुनाउँथें ।

भूपी दाइ !
हजुरले देखे जस्तै
झापाको गौरादहमा पनि डिपु चोक छ
यहाँ के छैन सबै थोक छ ।

इमान छ बेइमान छ
मान अपमान छ
अगुवाहरूको आहान छ
पछुवाहरूको शान छ
बिरोधमा कतै झोक छ
समर्थनमा टेबल ठोक छ
हो भूपी दाइ !
झापाको गौरादहमा पनि डिपु चोक छ
यहाँ के छैन सबै थोक छ ।

यहाँ भिडले बनाएका नेता र
नेताले बनाएका भिड दुवैको बास छ
एक थरीमा जलन कुण्ठा छ
अर्को थरीमा तिब्र आश छ
टिपरले कुल्चिएका सडकहरूबाट उडेको
मसिनु धूलोले भरिएको निश्वास छ
यहाँ अनुगमनका पोथी फिताहरूले कोरलेको
भाले अण्डाहरूमा जनप्रतिनिधिको आश छ
कतै पार्टी छ कतै भोक छ
यहाँ के छैन सबै थोक छ ।

चियाको चुस्कीमा विद्वता प्युनेहरूको जमात छ
किचन क्याबिनेटका भोक्ताहरूको
पदलोलुपताको मात छ
जग्गा दलालीबाट ब्युँझिएको
व्यक्तित्वको सीमारेखामा
नवधनाढ्य प्रदर्शनको रतिराग छ
छोटे कन्सर्टमा चुँडिएको गितारको तार झैं
बेसुरा मदमातको राग छ
परिस्थितिको समाजशास्त्रमा
कुण्ठा अभिव्यञ्जनाको तोक छ
यहाँ के छैन सबै थोक छ ।

झापाको गौरादहमा पनि
डिपु चोक छ
यहाँ के छैन सबै थोक छ ।

०००
गौरादह, झापा