नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कोमलप्रसाद पोखरेल :

धान धेरै फल्यो खानको दुःख छ,
देश सिङ्गै उँधो लानको दुःख छ ।
माथि मन्त्री गए चोरको दुःख छ,
प्राज्ञ थुन्ने ठुलो खोरको दुःख छ ।

देश पर्देश भो भाँडको दुःख छ ।
भाँडलाई सधैं जाँडको दुःख छ ।
स्वस्थ छन् सुन्दरी गाँडको दुःख छ,
देश थारो भयो साँडको दुःख छ ।

बालुवाटारमा ढाँटको दुःख छ,
लाखका बिस्तरा खाटको दुःख छ ।
शूर छन् वीर छन् आँटको दुःख छ,
देश टुक्र्याउने भाटको दुःख छ ।

आज भन्सारमा दुःख नै दुःख छ,
घूस खान्नन् कुनै द्रव्यको दुःख छ ।
नेत्र छन् चम्किला दृष्टिको दुःख छ,
दर्र दर्क्यो झरी वृष्टिको दुःख छ ।

बृद्धलाई अझै बैंसकै दुःख छ,
केश पाक्यो सबै ऐसकै दुःख छ ।
सत्य छाड्ने यहाँ ओठको दुःख छ,
वस्तु धेरै भए गोठको दुःख छ ।

स्वाँठ मन्त्री बने ट्वाँटको दुःख,
गाउँ नै रित्तियो ल्वाँठको दुःख छ ।
जाति धेरै भए जातको दुःख छ,
देश सम्पन्न भो भातको दुःख छ ।

राजधानी छिर्यो गन्धको दुःख छ,
फिर्न खोज्यो भने बन्दको दुः छ ।
वैद्यलाई यहाँ रोगको दुःख छ
भ्रष्ट आचारको दुःख नै दुःख छ ।

०००
सुरूङ्गा, झापा