नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

शेषमणि आचार्य :

ओ !
आज मेरो नयाँ तस्वीर
मुहार पत्रिकामा झुण्डिएछ !
म गद्गद भएँ !
दङ्ग परेँ, आफैले आफैँलाई हेर्दै !
मुस्कुराएँ !
निकै घोत्लिएँ !
यो मेरो फोटो मैले जोगाउनुपर्छ !
म यसमा अपरिवर्तित मुद्रामा मुस्कुराइरहनेछु !
मलाई जस्तोसुकै दुःख वेदना,
खप्न परे पनि मेरो यो फोटो एउटा हास्यकलाकार झैँ
एकोहोरो खितखिताइरहनेछ !
कहिलेकाहीँ मलाई मेरै यो सुन्दर फोटोसँग रिस उठ्न सक्छ !
तर यो मेरो तस्वीर मुस्कुराइरहनेछ,
सम्झँदै,
म गदगद भएँ ! प्रफुल्लित भएँ !
म जवान भएको भएँ !
कसैसँग प्रेमरसमा डुबिरहेको भए
मेरी ती काल्पनिक प्रेमिकालाई
यो मेरो महान् स्वरूप देखाउने थिएँ !
ओ ! नजन्मेकी मेरी प्रेमिका !
आऊ ! यस वर्षको प्रेम दिवसमा
मेरो यो तस्वीर तिमीलाई उपहार दिनेछु !
म मेरो उल्लासित मनलाई,
पुराणको श्यामकर्ण घोडामा आसीन गराउँछु !
अश्वमेध यज्ञको आयोजन गरेर
म तस्वीर सम्राट्को सिंहासनमा
विराजमान हुनेछु !
मेरो मुहार भित्तो त भरियो ! झनझन भरियो !
म दङ्ग पर्छु, मेरा ती फेसबुक मित्रहरूसँग !
मैले यहाँको वेथितिमाथि कति प्रहार गरेँ,
खै कसैले लाइक गरेन !
न कसैले कुनै टिप्पणी कमेन्ट नै गर्‍यो !
मैले उकेलेको विद्रोहको आगोमा
कसैको सुदृष्टि गएन !
मैले कति आह्वान गरेँ,
सुतेकाहरू हो ! अब बेला भयो, उठ ! भनेँ
कुम्भकणर्हरू मात्र देखेँ, त्यस्तै बेहोरेँ !
कहिलेकाहीँ कुनै भोज,
वनभोजका तस्वीर पोस्ट गरेँ !
केही रसिकहरूले चासो देखाए !
जागरणको विगुल फुकेँ, सास दबियो !
बेथितिको राग मेट्न खोजेँ,
कसैले तिलस्मी हातले ऐँठन गरे जस्तो लाग्यो !
म वृहस्पति भएँ, एक्लो वृहस्पति !
त्यसबेला म एक रछ्यानमा फालिएको
कसिङ्गर बनेँ, बनाइएँ !
अहिले मेरो एउटा तस्वीर छ,
ऊ खिच्नलाई खिचेको तस्वीर छ !
ऊ निर्जीव प्राणविहीन छ,उ हाँसेको छ !
राम्रो कोटमा सजिएको छ ! उसले केही बोल्न सक्दैन !
मानिसहरू नबोल्ने तस्वीर मन पराउँछन्,
प्रशंसकहरूको ताँती लाग्छ,
अहिले मेरो एउटा तस्वीर भाइरल छ !
म तस्वीरमा हाँसिरहन्छु !
म जीवनमा सधैँ यसरी हाँसिरहन
सक्दिनँ पाउँदिनँ,
अहिले मेरो एउटा तस्वीर
निर्धक्क मेरो फेसबुक भित्तामा
भाइरल छ !
यो भाग्यमानी मेरो तस्वीर छ ।

०००
तनहूँ, नेपाल