नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भीम गौतम :

ओ शासक
तिमीले मेरो भोकले जन्माएको
खालि पेट बुझेनौ
मेरा पाउ चर्चरी चिरिएका छन्
मेरो पसिना निचरिँदै निचरिँदै
ठगिएर चोरी भएको छ
मेरो तग्दिर लुटिएरनै
तिमी आलिसान भएर चुलियौ
र त चुनौती जन्मियो ।
ओ शासक,
यहि फरक छ
तिमी र मबीचमा
तिम्रो शासनमा
नि:शस्त्र
भुँमान्छेहरूको कुनै मूल्य हुँदैन
उनीहरू त उत्पीडन
घात प्रतिघात र
तिम्रा निर्लज्ज गोलीले छेडिँदै
भोकसँगै मर्छन्
तिम्रो दुष्ट्याईंको मनुवाद
नालायक इतिहासका रछ्यानमा
उदियमान सन्ततिहरूले लत्याउँदै
थु गरेर थुकेर फाल्नेछन् ।
एक से एक
ताक्ने र हाँक्ने
वसुधाकै शब्द सान काफि छ
यसर्थ
भोकको स्मृतिमा
मौनधारणाको सम्मान साथ
ज्यानकाे गर्जन बोक्दै
भोको पेटको चुनौतीमा
वसुधाले बन्दुक बाेक्दै छे ।

०००
भरतपुर चितवन
२०८२/०२/२९