नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

दुश्यन्त भट्टराई :

म सानो छँदा
आमाले भन्नु हुन्थ्यो
बाबु,
साँझ परेपछि घर बाहिर जानु हुन्न,
म सोध्ने गर्थे
किन आमा ?
आमा भन्नु हुन्थ्यो,
बाबु
बाहिर भूत आउँछ,
आज हेर्छु,
आफ्नो काम नै साँझ परेपछि सुरु हुन्छ,
हेर्नु आमा
म त भूत भएछु ।

आमा भन्नु हुन्थ्यो
सूर्योदयदेखि सूर्यास्तसम्म
मानिस बाहिर काममा,
भूत ओडारमा,
सूर्यास्तपछि मानिस घरमा,
भूत बाहिर
ज भोलि,
म अबेलासम्म सुत्छु,
पर्दा लगाएको बन्द कोठामा,
लाग्छ म ओडारमा छु
सूर्यास्तसँगै बाहिर काममा जान्छु
अबेर गरी फर्किन्छु,
हो आमा, म त भूत भएछु ।

म सोध्ने गर्थे,
आमा भूतले के गर्छ ?
आमा भन्नु हुन्थ्यो,
बाबु भूतले तर्साउँछ,
आज भोलि,
जब म राती घर फर्कन्छु
र ढोका खोल्छु,
ढोका खोलेको आवाजले
सुति रहेको छोरो तर्सिन्छ ।
लाग्छ म मान्छे तर्साउँन थालेछु
हो आमा म त भूत भएछु ।

म सोध्ने गर्थे,
आमा भूत कस्तो हुन्छ ?
आमा भन्नु हुन्थ्यो
बाबु भूत डरलाग्दो हुन्छ,
देखिदैन,
आवाज मात्र निकाल्छ,
त्यो पनि डरलाग्दो,
आज भोलि विचार गर्छु,
बिहान अबेरसम्म सुत्ने म
छोरो स्कुल जाँदा उठेकै हुन्न
सिरक भित्र म
छोराले देख्दैन,
केबल म घुरेको आवाज मात्र सुन्छ
त्यो पनि डरलाग्दो,
जब छोरो स्कुलबाट फर्किन्छ,
म घरमा हुन्न,
जब म घर आउँछु
ऊ सुति सकेको हुन्छ,
म ढोका खोल्छु
ऊ सुतेकै ठाउँमा तर्सिन्छ,
हो आमा, उसका लागि म
त्यही अदृश्य वस्तु भएको छु,
आवाज निकाल्ने तर
नदेखिने भूत भएको छु ।

आमा
म तपाईंलाई यो पनि त सोध्ने गर्थे
कि भूत कसरी हुन्छ भनेर ?
तपाई भन्नु हुन्थ्यो,
बाबु, मान्छे मरेपछि भूत हुन्छ,
आमा, यहाँ त म,
नमरिकनै मरेको छु,
हरेक दिन, हरेक पल,
म मर्दै बाँचेको छु,
बाँच्दै मरेको छु,
हो आमा
म त जिउँदै भूत भएको छु,
साँच्चै आमा
म त भूत भएछु ।

०००
झापा, हाल : बेलायत