नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सुभाषचन्द्र देवकाेटा :

आमा !
मैले तिमीलाई सुख त दिन सकिन
तर सम्झनाको लागि
रगतले लतपतिएको जुत्ता चिनो छोडेको छु।
यो जुत्तामा लतपतिएको रगत
आखिर तिम्रै त हो नि आमा !
यो जुत्ताताबाट आउने पसिनाको गन्ध
आखिर तिम्रै माया त हो नि आमा !

आमा !
रगतले लतपतिएको जुत्ता नै
तिम्रो लागि चिनो भयो।
मैले भिर्ने स्कूलको झोला नै
तिम्रो मायाको चिनो भयो।

आमा !
मलाई सम्झेर नरुनु अब
जन्मदा म तिम्रो छोरो मात्र थिएँ
आज मर्दा देशकै
छोरो भएको छु ।

आमा !
म ढले पनि
देशको छातीमाथि
विदेशीको बुट बजार्न नदिनु है।

०००
गाेरखा