नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

छोरा छोरी बढ्लान्, पढ्लान्, कमाएर पाल्लान् भनेर
पढ्न पठाएको विदेशमा के के न होला भनेर
भए भरको कमाईलाई छ्यान छ्यानै गनेर
तीन जना नै पढेर बसे विदेशी नागरिक भएर ।

बाबा आमा आऊ तिमीहरू पनि भनेर
बोलाए हामीलाई पनि हरियो कागज (ग्रीन कार्ड) भिर्न भनेर
असाद्धे खुशी लाग्यो जीवन बन्ने भयो भनेर
त्यसैलाई भिरियो स्वेदेश परदेश गरिने भएर ।

यसपाली यता आएर भित्र पस्न खोज्दा
हुनु नहुनु भयो यहाँको ज्यानमारा नियम लाग्दा ।
एक दिन ढिलो भयो भनेर हप्काइमा परियो
ए भातमारा ! यही हो समय भनेर पो भनियो ।

सन्चो भएन ढिलो भयो आउन है हजुर !
औषधिको भारी बोकेर ल्याएको छु है जरुर,
छोरा छोरी सबै यतै, बस्न हामी सकेनौ स्वदेश
गरुङ्गो मन लिएर आएका हौँ है विदेश ।

काम गरेर कमाउने, कर तिर्ने, बेनेफिट पाउने
र खर्च गर्ने भनेर पो यो दिएको हो गनेर
हो, यो हरियो कागज (ग्रीन कार्ड), होइन कामचोरलाई यहाँनेर,
त्यसैले ए भातमारा ! के को लोभ लाग्यो तिमीलाई यहाँ ?
तिमीलाई किन बस्न दिने बिना काम यहाँ ?

धेरै भातमारा भातमारा न भन है ए ज्यानमारा !
मेरा सबै सन्तानहरूलाई चुसी सक्यौ तिमी नै हौ ज्यानमारा,
हामी पाकालाई बोझ ठान्छौ केहि सुबिधा नदिने तिमी
चुस्नसम्म चुस्ने हाम्रा सबै सन्तानलाई तिमी ।

हामी कहाँ जीवनभर काम गर वा नगर,
बृद्धभत्ता पाउँछन् आम्दानी गर वा न गर ।
तिमी भत्ता सत्ता दिन्नौ, हरियो कागज (ग्रीन कार्ड) भनेर के गर्छौ ?
सक्ने जति बाँच नसक्ने जति मर तिमी भन्छौ ।

यो कस्तो भालुको कम्पट भयो मलाई घाँडो कार्डले !
फालेर जाउँ भने पनि सबै सन्तानहरू अड्के यहीँको माडले ।
के गरौँ कसो गरौँ रोगी जिउ लिएर यहाँ ?
त्यसैले ए ज्यानमारा ! नभन भातमारा मलाई यहाँ !
मर्नै परे पनि म त मर्छु है आफ्नै देशमा ।

सन्तानहरू विदेसिने, स्वदेशमा हुतराम बैद्य जस्तै
एक्लो बाँचेर मर्छु बरु आफ्नै देशमा ।
जीवन भरको पसिना तेरै घाँडोमा झरोस् ।
जीवन भरिको असिना तेरै मरुभूमिमा परोस् ।
त्यसैले बाई बाई तेरो घाँडो कार्डलाई !
बाई बाई ज्यानमारा तिमीलाई ।
डिसेम्बर २१,२०१४
एरिजोना