नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बूढी

क्याक्या कोर्छौ क्याक्या बूढा ! क्याक्या कोर्छौ क्याक्या ?
थाहा छैन समाजले साइको भनी फ्याँक्या ?
न छ तिम्रो फेर्ने सट न छ राम्रो जुत्ता
तर पनि लेखक भन्दै उचाल्छौ नि खुट्टा
क्याक्या कोर्छौ क्याक्या वूढा ! क्याक्या कोर्छौ क्याक्या ?

स्कुल जान्न भन्छे छोरी, छोरा त्यसै गर्छ
तिम्रो नाथे क्याक्याबाट कहिले पैसा झर्छ ?
बेच्न मिल्ने सबै बेच्यौ छाप्यौ गन्थनमन्थन
भन बूढा ! तिम्रो गन्थन कसले सुन्छन् पढ्छन् ?
क्याक्या कोर्छौ क्याक्या बूढा ! क्याक्या कोर्छौ क्याक्या ?

कस्तो कर्म यस्तासँग भयो नि है भेट
भन बूढा ! त्यो क्याक्याले भर्छ भोको पेट ?
आफ्ना सन्तान लाखापाखा राष्ट्रको पीर गर्छौ
अरू बाँच्छन् धेरै वर्ष तिमी चाँडै मोर्छौ
क्याक्या कोर्छौ क्याक्या वूढा ! क्याक्या कोर्छौ क्याक्या ?

हामी दुई मरे हुन्थ्यो मर्छन् छोराछोरी
तिम्रो क्याक्या साहित्यले गर्नु ग¥यो हरि !
जति लेख्छौ च्यातीच्याती फ्याँकिदिन्छु अब
त्यति गर्दा नमानेमा छोडिदिन्छु सब
क्याक्या कोर्छौ क्याक्या बूढा ! क्याक्या कोर्छौ क्याक्या ?

कहाँ पुगे साथीभाइ कहाँ पुगे अरू
छोराछोरी रुन्छन् कठै मैले के पो गरुँ ?
साइको बाबु तेरो भन्दै जिस्क्याउँछन् अरे !
सबैको आँखाबाट झर्नसम्म झरे
क्याक्या कोर्छौ क्याक्या बूढा क्याक्या कोर्छौ क्याक्या ?

लछारपाटो लाउने होइन तिमीले क्याक्या लेखी
आजित भए साह्रै बूढा ! तिम्रो चाला देखी
बाँचुन्जेल मानसान हुँदैन है बूढा !
फू गर्दा ढल्ने भयौ कति घस्छौ घँुडा ?
क्याक्या कोर्छौ क्याक्या वूढा ! क्याक्या कोर्छौ क्य

खेल्न छोड गन्थनमन्थन माया भए हाम्रो
लेखीलेखी मर्छु भन्दै नबन न चाम्रो
यहीँ बस भन्छौ भने सजाऊ घरबारी
साइको बन्न नजाऊ बूढा ! काँडाको त्यो झाडी
क्याक्या कोर्छौ क्याक्या बूढा ! क्याक्या कोर्छौ क्याक्या ?
थाहा छैन समाजले साइको भनी फ्याँक्या ?

बूढा

धेरै सुने तिम्रा कुरा नरेट न बूढी !
जिन्दगी हो जसरी नि जान्छ गुडीगुडी
फड्को मारे पनि तिमीले पाउँनौ कवि मुटु
पिउँनु पर्ला फेरि तिमीले आँसु धुटुघुटु
क्याक्या भन्छ्यौ क्याक्या बूढी ! क्याक्या भन्छ्यौ क्याक्या ?
देख्या छैनौ राम्रो कवि अहिलेसम्म बाँच्या ?

हीरामोती निल्ने होइन निल्ने त्यही पिठो
मर्दासँगै जान्न बूढी पैसाको त्यो बिटो
टेकौँला नि दरा खुट्टा कोही त होलान् राम्रा
हुन्नन् बूढी संसारमा सबै मान्छे चाम्रा
क्याक्या भन्छ्यौ क्याक्या बूढी ! क्याक्या भन्छ्यौ क्याक्या ?
देख्या छैनौ राम्रो कवि अहिलेसम्म बाँच्या ?

बूढी
हो त बूढा बल्ल बुझेँ तिम्रो भित्री मर्म
लेखिरहू फेरिएला कुनै दिन कर्म
सबले खुट्टा लुलो पारे को चढ्ने शिखर ?
लेखलेख लेखिरहू यही भो निचोड
क्याक्या लेख्यौ भन्दै अब लाउँदिन ठेस
मलाई पनि प्यारो लाग्छ मेरो सुन्दर देश ।
बुद्धनगर, काठमाडौँ