नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

तस्बीर त निकै बोले मन खै के भयो भयो
दसैं लुसुक्क आएछ यसै आयो यसै गयो ।।

पूजा आजा पनि भयो धेरै नै वर मागियो
रक्षा गर्छिन् भवानीले भन्दै आश लगाइयो ।।

तर उस्तै देख्छु सारा चित्त उस्तै छ खल्बल
हरे यस्तो किन भयो अझै देश छ दुर्वल ।।

तस्बीर हेर्छु हाँसेकै सबैका देख्छु आनन
तर आँखातर्फ हेर्दा देखिन्छन् आँसुका कण ।।

घाँटीमा देख्छु भक्कानो लामा निःश्वास नाकमा
टीका लगाउँदा देख्छु केही कम्पन हातमा ।।

पूजामा नै कमी भो कि कि भो विश्वासमा कमी
किन चिन्तामै अझै छौं यता हामी उता तिमी ।।

भएन भन्दै यी आँखा चिम्लँदै ध्यानमा बसैं
दुर्गा मातासितै सोध्छु भनी अड्डी यसै कसें ।।

निदाई सपना हो कि कल्पनामा कि वा उडें
दुर्गाको दरबारैमा म साक्षात् हान्निंदै पुगें ।।

हेरी मुसुक्क हाँसेर बोलिन् माता खुदै अनि
मबाटै नै सबै माग्छौ हुतिहारा स्वयं बनी ।।

सबै थोक दिएकै छु तिम्रोमा के कमी छ र
विश्वमा सर्वोच्च देश तिम्रो यो शान्तिको घर ।।

यहाँ खनिज के छैन वातावरण छैन के
यहाँ के उब्जनी हुन्न नदीमा शक्ति छैन के ।।

अरू आएर मुखमै गाँस हालिदिए पनि
चपाउनु स्वयं पर्छ निल्नु पर्छ स्वयं अनि ।।

तिम्रा कर्मठ मान्छे छन् विदेशै जान चाहने
उही काम यहाँ गर्दा किन हो लाज आउने ।।

उस्तै नेता तिमी छान्छौ भ्रष्टाचारी र लोलुप
आफै कमाऊँ जो भन्छन् देशमा जति होस् दुख ।।

जाऊ आफै तिमी सुध्र केही बुद्धि लगाउनू
यस्तो गुनासो बोकेर यहाँ फेरि नआउनू ।।

काठमाडाैं