नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विचारमा पुसको चिसो ठिही बोकेर
कसैले देशको कुरा गरिहेको छ
आँखामा बादलको नानी बोकेर
अर्को कसैले देशको सौन्दर्यका बारेमा बोलिरहेको छ
अलि पल्तिर अर्को कसैले
डँढेलो बोकेको मन लिएर
अधिकारका कुरा गरिरहेको छ ।
म सदियौँदेखि
आगोको उग्रता सहिरहेको छु
ठिहीको क्रुरता भोगिरहेको छु
अनि बादलको उदण्डता खेपिरहेको छु
कोही मान्छे
बादल बनेर
कोही आगो बनेर
त कोही ठिही बनेर
देश र मेरा कुरा गरिरहँदा
म सोचमग्न छु
मैले अब पीडाको अर्कै रुप सहनु पर्नेछ
साँच्चै उग्रता समाप्त भएको दिन
संसार शान्त होला, कि शून्य !

काठमाडौं