नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अरे दाता तेरो मगज किन हो फुस्किन गयो
अहो हेर्दा हेर्दै मनुज जगमा खुस्किन गयो
कथा कस्तो लेख्यौं रुधर धर धरा रुन्छिन सधैं
व्यथा कस्तो हो यो ? थरथर धरा हुन्छिन् सधैं ।

कतै बाँझै बाँझो पटपट फुटे खेत बरिलै
कतै आई डाँका झटपट लुटे खेत बरिलै
अभागी नेपाली पर–पर पुगी आत्तिन गए
यता यो माटोमा वरपिपल नै मात्तिन गए ।

सबै सेता हात्ती युगयुग यिनै पालक बनी
खजाना लुटे है स्वयम रथको चालक बनी
उनै भाले बन्दै चहचह गरी मच्चिन गए
रमाए ब्वाँसा ती हरिण वनमा थच्चिन गए ।

अहो गोही मात्रै जलचर सबै मासिन गए
मरे सारा माछा अजिंगर उतै टाँसिन गए
पुगे पातालैमा युवक युवती आश तुहियो
कठै नेपालीको हरदम यहाँ बास चुहियो ।

मलामी जन्ती नै अब नगरमा देख्दिन हरे
कहानी माटोको म त कलमले लेख्दिन हरे
बिहानीको आशा गर गर भनी बात गरियो
उज्यालो रोकेरै किन किन सधैं घात गरियो ?

चितवन