यस्तो पो उपद्रो !
वि.सं.२०८१
चट्याङ मास्टर : गरेर गर्न लायक उपद्रो पनि हुँदोरहेछ भन्ने कुरा यही “उपद्रो” हेरेपछि मात्रै थाहा
पुरा पढ्नुहाेस्
मुलाको मुरली : एकसरो हेराइ
वि.सं.२०८०
कोमलप्रसाद पोखरेल : लक्ष्मीकान्त भट्टराई र सावित्रा भट्टराईका पुत्ररत्नका रूपमा वि.स.२०१३ कार्तिक ४ गते इलामको कन्याम,
पुरा पढ्नुहाेस्
शेषराज भट्टराईः छामछाम छुमछुम
वि.सं.२०८०
लक्ष्मण गाम्नागे : पोखराका खरा व्यङ्ग्यकार शेषराजसँग मेरो चिनापर्ची भएको पाँच वर्षभन्दा बढी भएको छैन ।
पुरा पढ्नुहाेस्
हास्यव्यङ्ग्यः नवीन सैद्धान्तिक चिन्तन
वि.सं.२०८०
होम सुवेदी : (क) चञ्चुप्रवेश : वर्तमान अवस्थामा हास्य र व्यङ्ग्यको सैद्धान्तिक अध्ययन गरिने क्रममा एकै
पुरा पढ्नुहाेस्
प्रयास शाैरभ श्रेष्ठकाे सार्थक प्रयास
वि.सं.२०८०
नरनाथ लुइँटेल : नेपाली हास्यव्यङ्ग्यको विकासमा वर्तमान समयले धेरै सकारात्मक सम्भावनाहरू प्रदान गरिरहेको छ । हाम्रो
पुरा पढ्नुहाेस् भ्रष्टेश्वर शरणम्
वि.सं.२०८०
चट्याङ मास्टर : देउताले गर्न नसक्ने काम नेता भए सक्ने, देउताको पाठ-पूजा किन, अब नेताको पो
पुरा पढ्नुहाेस्
मुखालेका कवितामा व्यङ्ग्यात्मकता
वि.सं.२०८०
डा. कृष्णप्रसाद दाहाल : भावनाको कसिलो र लयात्मक अभिव्यक्तिका रूपमा कवितालाई लिने गरिन्छ । सूत्रात्मकतामा व्यापकता
पुरा पढ्नुहाेस्
चिबे-नकटोलाई कन्याउँदा
वि.सं.२०८०
खेमनाथ दाहाल : एकाबिहानै कृतिकार दाजु लेखनाथ पोखेलले- ‘भाई ! चिबे-नकटोको पाण्डुलिपि तयार भयो भनेर फोन
पुरा पढ्नुहाेस्
शेषराज भट्टराई : कृति र कृतिकारबारे केही कुरा
वि.सं.२०८०
कृतिशेष प्रा.डा रविलाल अधिकारी : पोखरा कविताका लागि ज्यादै उर्वरभूमि मानिएको छ । गजल, मुक्तक, हाइकू,
पुरा पढ्नुहाेस् रिजालको विशाल हास्यव्यङ्ग्य बगैँचा
वि.सं.२०८०
चट्याङ माष्टर : आजको नेपाल व्यङ्ग्य भूमि हो । दैवले दिएको अपार सम्पत्तिमाझ आफूले आर्जेको दरिद्रता
पुरा पढ्नुहाेस्
