माता पिता नै गुरु हुन् प्रधान
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : पोसेर आफ्नो रज रक्तलाई थप्दै नयाँ बैँस दिगो बनाई जो गर्दछन् जीवन-दीप दान
पुरा पढ्नुहाेस्
खुट्टा पसारेर खा
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : सारा जान्दछ लोक देश कसले खायो उडायो कति बोल्दैनन् तर मौन छन् नर
पुरा पढ्नुहाेस् घैँटोमा घाम
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : शिक्षा स्वास्थ्य समस्तका पहुँचमा आएन खै बेसमा आयो रासन कार्डको न सुविधा हाम्रो
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढाबुढी
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : बुढाबुढी समाजका प्रबुद्ध हुन् धरोहर यिनै भए समाजमा हुने छ सर्वथा भर डटेर
पुरा पढ्नुहाेस्
बिक्छन् अरूका पिठो
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : विद्या बिक्दछ दाममा दिनदिनै सारा बिके पण्डित एकै छैन विचार भिन्न मतमा हुन्छन्
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्यौलीले छोप्यो
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : तुवाँलोले ढाक्यो किरण रविको घामको छैन ताप लिऊँजस्तो लाग्यो भरसक छिटै अग्नि तापेर
पुरा पढ्नुहाेस् ज्येष्ठ नागरिक र सम्मानको नारा
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : नारामात्र छ ज्येष्ठ नागरिकको सम्मानगर्ने कुरा गर्छन् भाषण केन्द्रका महलमा कुर्लेर ज्यादा भुरा
पुरा पढ्नुहाेस् छैन अर्को विधाता
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : जहाँ जाऊ जस्तो मनुजसित नै प्रेमले जोड नाता जता जाँदा हेर्दा जडित छ
पुरा पढ्नुहाेस् भेट्टाउला ह्याकुलो
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : पारे दोहन माझ देश जनता लुट्दै गए अस्मिता पुर्खाको सुखस्वर्ग झैँ मुलुक यो
पुरा पढ्नुहाेस् छोरो विदेशी भयो
वि.सं.२०८०
रामशरण न्याैपाने : नेपाली घरबार नै सब भुल्यो संस्कार भुल्दै छ हो रेलो नै धनको लगाउन
पुरा पढ्नुहाेस्
