काउसोको सुप
वि.सं.२०८०
डा. विदुर चालिसे : नमूना काम थियो । दाम नमूना थिएन । दाम कामको जब हल्ला
पुरा पढ्नुहाेस्
साहित्यकार
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : ‘तपाईं मासे, हाँसे, घाँसे बन्नुस् कि माने, साने, हाने बन्नुस्; तपाईंकै खुशी तर.....!’
पुरा पढ्नुहाेस्
अन्यौलमा विश्लेषक
वि.सं.२०८०
अन्जु शर्मा : ऐया ! ठेलामा ठोक्किएर एक वृद्ध बाटोमा लडे । उनको हातको लठ्ठी हुत्तिएर
पुरा पढ्नुहाेस्
परीक्षा
वि.सं.२०८०
लक्ष्मी रिजाल : ‘यसरी नै टुलुटुलु हेरिरहनू ।’ अत्याचारले उम्लेको तातो पानी टाउकाबाट घोप्ट्याउँदा समेत धैयपूर्वक
पुरा पढ्नुहाेस्
चौथो विश्वयुद्ध
वि.सं.२०८०
डा. अमर कार्की : ‘के गर्न लाग्नु भो दिले काका ?’ ‘के गर्नु नि चौथो विश्वयुद्धको
पुरा पढ्नुहाेस्
आशिर्वाद
वि.सं.२०८०
डा.कुसुमाकर शर्मा गौतम : “ए पशुपतिबाजे ! बाहिर निस्क, बाहिर निस्क ।” गगनभेदी आवाज फैलियो चारैतिर
पुरा पढ्नुहाेस्
नालायक
वि.सं.२०८०
सुनिता निरौला पौडेल : “हजुर ! मलाई पैसा दिनुहोस् न ! दुई दिनदेखि खाएको छैन ।
पुरा पढ्नुहाेस्गुण
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : ‘जीवनभर आफूलाई गुमाएर अरूलाई उकास्नुभयो ।’ काठमाडौँदेखिको यात्रा टुङ्ग्याएर गोलबजारमा पाइलो टेक्नासाथ यो
पुरा पढ्नुहाेस्मगन्ते
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : “हात्तीको ज्यान भएकाले नङ्ग्र्रा खियाउनुपर्छ; हात पसारेर जग हँसाइँ गर्नुहुन्न ।” मेरा सामु
पुरा पढ्नुहाेस्
तिमीहरू नआउनू !
वि.सं.२०८०
धनराज गिरी : प्रोफेसर जगमोहन आजादको बानी बेहोरामा अचानक आमूल परिवर्तन आएको देखेर उसका तीन मित्रहरू
पुरा पढ्नुहाेस्
