बाबुआमा काव्यांश (४६)
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : त्यागूँ उद्दण्ड चाला रसमय पथले बाँड्छ आशा सदैव । छन् आकाङ्क्षा अनेकौँ श्रमपथ
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश) -४५
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : सिङ्गै नेपाल हाँसोस् सुख गगन चुमी मिल्छ आनन्द प्यारो । माथा खाने समस्या
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश) – ४३
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : सहजसित म रोजूँ कर्मको दिव्य मार्ग । क्षिति सुयश फिँजाई डुल्छ मेरै हितार्थ
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ४२)
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : दुहित र दुहितामा योग्य शिक्षा सिकाए । असल पथ बताई कृत्य उम्दा बुझाए
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ४१)
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : भर्दै उत्साह नौलो कृषि पशुधनमा गर्न लागौँ विचार। हट्छन् सम्पूर्ण वैरी सकस भवनका
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश)- ४०
वि.सं.२०८२
दीनानाथ पोख्रेल : उड्ने वार्ता नछाँटूँ युगलय नहुने कर्म बाँड्दैन प्राप्ति । सत्कर्मी व्यक्ति बन्दा युगलय
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ३७)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : खुल्नेछन् भाव सङ्ला युगलय कृतका चेत उठ्नेछ माथि। पक्रूँ सत्कर्म उम्दा सब जनमनको
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ३०)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : लागोस् बन्नेछु अग्लो हित कृत थलिँदै लड्छु सत्कर्म लुक्दा । भेटिन्छन् कर्म उम्दा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- २६)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेख्रेल : दुर्छे मैला र सङ्ला हितअहितसँगै चेतमै बास गर्छन् । छान्दै पोखूँ म सङ्ला
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश – २२)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : जन्मसार नभए नर बन्न गाह्रो। सार राख्छु मन होस् कृत हुन्न साह्रो ॥
पुरा पढ्नुहाेस्
