बाबुआमा (काव्यांश – २१)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : वृद्धका विषयमा नव काव्य ल्याई । विश्वका हरकुना सक डुल्नलाई ॥ काव्यपङ्क्ति रस
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश -२०)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेख्रेल : जन्मेमा भाव सङ्ला हृदयतल नयाँ कर्मको सार खुल्छ। शोभाआभा धराको चयन खुद गरी
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश – १९)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : अग्ला डाँडा रमाऊन् श्रम मल म दिऊँ बाँड्दछन् सौख्य हार । छाती दुख्ने
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १८)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : मान्छे बन्ने समाऊँ गुणपथ युगको दुष्ट डर्छन् थलामै । फल्नेछन् प्राप्ति उम्दा रसमय
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश १७)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : द्यौता, बच्चा र राजा तिनसित मनले हार मान्नेछ जान्नू । दोस्रा कोही भएमा
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्ध व्यवहार
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : मूलहीन चिज हुन्न धरामा। उम्रिएर सँग बढ्छ गरामा ॥ वृद्धमूल सबका गर रक्षा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश – १५)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : अग्ला छन् कर्म ज्यादै तर म छु बबुरो लाग्छ भित्री कुनामा । मेसो
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १३)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : अग्ला छन् कर्म ज्यादै तर म छु बबुरो लाग्छ भित्री कुनामा । मेसो
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा काव्यांश (१०)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : पल्टन्छन् पत्र पढ्ने मनन मन गरोस् वृद्धका दिव्य कर्म। पुज्नै पर्नेछ मैले सुर
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा काव्यांश- ९
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : पल्टन्छन् पत्र पढ्ने मनन मन गरोस् वृद्धका दिव्य कर्म। पुज्नै पर्नेछ मैले सुर
पुरा पढ्नुहाेस्
