जिउँदो समय
वि.सं.२०८१
नन्दलाल आचार्य : महिना नमर्दै हातमा तलब पर्दा पनि उजेलीको मुहार अँध्यारियो । उनको घरमा अनिकालले
पुरा पढ्नुहाेस्
भेटेको मोबाइल
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : म हडबडमा थिएँ । एक्लैदोक्लै बिहानै मर्निङ वाकमा थिएँ । खासमा बिहानको आठ
पुरा पढ्नुहाेस्हाेलीकाे शुभकामना
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : म ढुक्कले ससुरालमा थकाइ मारेको हप्ता दिन बित्नै लागेको थियो । मलाई कतै
पुरा पढ्नुहाेस्साथी
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : उमेर ढल्केको देखौला तर म ढल्केको छैन पाकेर फ्यात केस र, अनुहारमा सयपत्र
पुरा पढ्नुहाेस्
भुइँचालो
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : "यस्तरी के कामेको, लाजमर्दो ?" खटियामा बसेर हिसाब बनाइरहँदा दाजुले मलाई यसो भन्नुभयो
पुरा पढ्नुहाेस्
छलछाम छात्ते छ पार्टी
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : पात्रहरू अध्यक्ष- छट्टुराज उपाध्यक्ष- छत्तीसमान सचिव- छयालीसबहादुर सहसचिव- छरितकुमार सदस्य- छन्नुलाल सदस्य- छक्कमाया
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली उमेरमा युवापन
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य उमेरले प्रायः छ दशक कटेपछि सामान्यतः बुढ्यौली जीवन सुरुआत हुन्छ । स्वस्थ र सुखी
पुरा पढ्नुहाेस्लास
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : ‘मुर्दा बोकेर आर्यघाट जानुपर्नेमा शिवमन्दिरमा किन लाइन लागेको ?’ म फूलप्रसादका साथ पूजाआजाका
पुरा पढ्नुहाेस्कारको एकालाप
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : ‘यस ठाडालाई आजै के हुनुपरेको ?’ मालिकले मेरा गाला बटार्दै तान्यो । म
पुरा पढ्नुहाेस्सन्तोष
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : “हप्ता दिनको अघिपछि बाबुआमा खस्दा पनि तेरा आँखा रसाएनन् ।” रामबहादुरले गुनासो राखे
पुरा पढ्नुहाेस्
