दुर्घटना
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “हामीलाई पनि मायाले हेर अस्मिता ।” भन्दै एउटा फटाहाले जिस्क्यायो । अस्मिता नबोली
पुरा पढ्नुहाेस्सोचाइ
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “कता हिँड्यौ श्रीधर ?” असीको दशकका दामले मुरलीधरले प्रश्न गरे । “रङ्गशाला हिँडेको
पुरा पढ्नुहाेस्मेरो जिन्दगी
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “१० वर्षसम्म त सबैले खेलौना जस्तै खेलाए । १५ वर्ष त स्कुल, कलेज
पुरा पढ्नुहाेस्औपचारिकता
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : परर ताली बज्यो । क्यामेराले सबैतिर बाट तस्विर खिचे । “यो हाम्रो राष्ट्रिय
पुरा पढ्नुहाेस्भगवान्
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “बाबा ! उ हेर्नु त हाम्रो बुकको जस्तै इलिफेन्ट” दश वर्षे श्रीधरले चितवनको
पुरा पढ्नुहाेस्व्यवस्था
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “कता हिँड्यौ ?” “कता भन्नु ? आज निम्तो मानौं भनेर नि !” “डाको
पुरा पढ्नुहाेस्हतकडी
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “... अँ एउटा चोरलाई पक्रिएको छ । तुरून्त भ्यान सहित प्रहरी पठाइदिनु त
पुरा पढ्नुहाेस्छोइछिटो
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : आज आफ्नै हातले पकाएर मिठो पारेर खाने सोचेर मसला पिस्न बाहिर निस्किएँ ।
पुरा पढ्नुहाेस्अविश्वास
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “बाङ्गो कुरा नगर् । सिधा सिधा जवाफ दे” प्रहरीले थर्कायो । श्रीधर दैनिक
पुरा पढ्नुहाेस्पीडा कि रहर ?
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “अरे ! गोपी !” “कृष्ण ! तिमी कहिले नि ?” गोपी कृष्णकै घरमा
पुरा पढ्नुहाेस्
