दृष्टि
वि.सं.२०८२
श्रीप्रसाद पोखरेल : "बुहारी... यो चस्मा त झन् धमिलो हुन थाल्यो ।" हरिशरणले भान्साको ढोकाबाट चियाउँदै
पुरा पढ्नुहाेस्उपाय
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “भन न ! तिम्रो घरमा छोराबुहारीको व्यवहार कस्तो छ ?” धर्माकरले जेष्ठ चौतारीमा
पुरा पढ्नुहाेस्अनुत्तरित क्षण
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : लोकेन्द्र, पढाइरहेका थिए ‘शिवको धनुषको महिमा’ । विवेकको ध्यान अन्यत्र मोडियो । उसलेले
पुरा पढ्नुहाेस्पुस्तक के गर्ने ?
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : म कहिल्यै भन्दिन थिएँ । श्याम प्राय सोधिरहन्थ्यो । एकदिन झर्किएर उस्ले भन्यो
पुरा पढ्नुहाेस्दीर्घायु
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : पार्श्वमा ‘हामी पनि नाच्नुपर्छ बिच बिचमा’ बोलको गीत घन्किरहेको थियो । भैँसीको दाम्लो
पुरा पढ्नुहाेस्धनीपुर्जा
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “बडा ! धनीपुर्जा ल्याउनु भयो नि ?” श्रीधरले सुकुम्बासी धनवीरलाई सोधे । “अँ
पुरा पढ्नुहाेस्घर
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “ढिलो हुन्छ बेलैमा जानुपर्छ ।” सुभद्राले भनिन् । “आ मलाई नलानु न ।
पुरा पढ्नुहाेस्गाईजात्रा
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “यस्तो गति लिएर कता हिँड्यौ श्रीधर !” “किन र गुरु ! मेरो के
पुरा पढ्नुहाेस्कृतघ्न
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “बाबा ! के गर्ने हो तुरुन्त भन्नुहोस्” अन्जलाले भनिन् । श्रीधर अन्यमनस्क भए
पुरा पढ्नुहाेस्न्वारन
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “अनुराधा ! छोराको नाम के राखौँ ?” विद्याधरले जिज्ञासा राखे । “म अनपढ
पुरा पढ्नुहाेस्
