डुबान
वि.सं.२०८२
वत्सराज कोइराला : चोकमा मानिसहरू भेला भएका थिए। गाउँबाट बग्ने नदीको बाँध फुटेर गाउँलेको खेतबारी बगाएको
पुरा पढ्नुहाेस्
स्वायत्त जँड्याहत राज्य
वि.सं.२०८२
विश्व शाक्य : कतैकतै मुग्लिङ बजारजस्तो, कतैकतै बसन्तपुर दरबारचोकजस्तो, कतै डाँडाकाँडा कतै समथर फाँट । मान्छेहरू
पुरा पढ्नुहाेस्
चोर, सिपाही र लाखे…!
वि.सं.२०८२
ई. कुमार खड्का : कैले चोर कैले सिपाही लुकामारीको खेल भाङ पेल, धतुरो पेल निकाल्नु पर्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
नेता नम्बर ४२०
वि.सं.२०८२
रामकृष्ण ढकाल : स्कूल पढिसक्दा खेरी लब्धाङ्क पत्रले लब्ध प्रतिष्ठितको त कुरै छोडौं उत्तीर्ण भएँ भन्न
पुरा पढ्नुहाेस्
हाम्रो पाटी
वि.सं.२०८२
नरेन्द्रराज पौडेल : उहिले निशाचरहरू रातको भित्तोफोर कमाइलाई एकलासका गुफा,ओडार पहुँचाएर लुकाउँथे, अनि फूर्सदमा वरपर आआफैं
पुरा पढ्नुहाेस्
झोले बन्न नेपालमै आईजा: अमेरिका नबस छोरा (२)
वि.सं.२०८२
पदम भण्डारी : छोरा !, तँ अमेरिकामा के दुःख पाएर बसिरहेको छस् ? आईजा नेपालमै बस्
पुरा पढ्नुहाेस्
श्रीमती हिरोइन
वि.सं.२०८२
सूर्यबहादुर पिवा : बढो भए पनि टाउकोमा एउटा रौं पनि नफुली जम्मैका जम्मै राैँ निक्खर कालो
पुरा पढ्नुहाेस्
अवकाशपछिको औडाहा
वि.सं.२०८२
मुन पाैडेल : अवकाश पाउनु एक वर्षअघिदेखि नै सबिवज्यूलाई औडाहा हुन थालिसकेको थियो। तीस-पैंतीस वर्ष जागिर
पुरा पढ्नुहाेस्
देश बनाउँ
वि.सं.२०८२
सुरेशकुमार पाण्डे : "सर अहिलेको अबस्थामा देश कसरी बन्छ ?"- खुसिरामले कपुर सिंहलाई सोध्यो। आज सबै
पुरा पढ्नुहाेस्
मेरो पुजनीय सरकार
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई सरकार भनेको देशको उच्च निकाय त्यसैले याे भिमकाय हुन्छ । मलाई थाहा छ सरकारसँग
पुरा पढ्नुहाेस्
