निसाफ
वि.सं.२०८१
युगल बसेल : (मुखियाको आँगनमा गाउँलेहरू भेला भएर बिछाइएका गुँदरीहरूमा बसेका छन् । नरेले आफ्नो डोराफेराभित्रको
पुरा पढ्नुहाेस्
मोतीटारेले कविता लेख्न छोडे
वि.सं.२०८१
चिरञ्जीवी दाहाल : मोतीटारेको कविता मात्र होइन, उनको कविता वाचन गर्ने शैली र आवाजको पनि प्रशंसक
पुरा पढ्नुहाेस्
भाका : पुसको पन्ध्र
वि.सं.२०८१
रमेश प्रभात : प्रकाश र प्रवीण एउटै टोलका बासिन्दा मात्र होइनन्, उनीहरू मन मिल्ने साथी पनि
पुरा पढ्नुहाेस्
व्यङ्ग्यात्मक भावभूमिमा भीम गौतमको ‘नेतापाल’
वि.सं.२०८१
नरनाथ लुइँटेल : कवितामा पुराना मान्यताहरू भकाभक भञ्जन हुँदै गइरहेका छन् । हिजो निर्माण भएका कतिपय
पुरा पढ्नुहाेस्
मनमोजी गफ !
वि.सं.२०८१
चूडामणि रेग्मी : पूर्वका मोतीराम भनेर चिनिनु भएका चूडामणि रेग्मी ‘युगज्ञान’ कालमा निकै रौसिएर हास्यव्यङ्ग्य्य लेख्नु
पुरा पढ्नुहाेस्
भुइँफुट्टाको खुट्टा
वि.सं.२०८१
रामप्रसाद पन्थी : उहिले मामाघर जाँदाको एउटा सन्दर्भले मलाई बेलाबखत सोंचमग्न बनायो । हजुरबा खटियामा उपरखुट्टी
पुरा पढ्नुहाेस्
टुपी प्रकरण
वि.सं.२०८१
सुरेशकुमार भट्ट : जटिल प्रश्नका सरल उत्तर । १. धेरैले धेरै तिर धेरै फेर सोधे ए
पुरा पढ्नुहाेस्
विकास मापन
वि.सं.२०८१
योगीश कृष्ण : मित्रवर बन्धु चिन्तारत देखिन्थ्यो । बढेका दाह्री कपाल । कोठाभरि पत्रपत्रिकाको थुप्रो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
आशा
वि.सं.२०८१
बासुदेव तिमल्सिना : “तपाईं यसरी किन रुनु भाको ? चुप लाग्नोस् ।” बाटामा बसेर अलापविलाप गर्दै
पुरा पढ्नुहाेस्
शंका
वि.सं.२०८१
अन्जु शर्मा : “साह्रै तलतल लाग्यो छिटी ! आज मात्रै देउन ।” कैयाँ काकाले छिटी दिदीलाई
पुरा पढ्नुहाेस्
