हास्यव्यङ्ग्य र आफ्नै झ्याइँकुटी
वि.सं.२०८०
प्रा. मोहनराज शर्मा : श्री माणिकरत्न शाक्य नेपाली हास्यव्यङ्ग्यका प्रतिभाशाली स्रष्टा हुन् । वि.सं. २०२४ मा
पुरा पढ्नुहाेस्
अतिरिक्त श्रमको मूल्य ?
वि.सं.२०८०
डा. पशुपति नाथ तिमल्सेना : मानिसहरू पैसाका लागि अनेकौं कामहरू गर्छन् । काम गर्नु नराम्रो होइन,
पुरा पढ्नुहाेस्
मोबाइलको कीरा
वि.सं.२०८०
अप्सरा सुनार : जीवन प्रेम हो, जीवन धन हो, जीवन सङ्घर्ष हो, जीवन आशा हो भन्दै
पुरा पढ्नुहाेस्
पैसा सापटी खोज्न हिंडियो
वि.सं.२०८०
कमल भैरवेली : तीज आयो साडी ब्लाउज किन्न पैसा देउ बुढा । बुढी माग र डिमान्ड
पुरा पढ्नुहाेस्
गाईजात्रा
वि.सं.२०८०
चूडा निर्भीक : गाईजात्राको अवसर पारेर गाईजात्रा कार्यक्रम राख्ने निधो एक महिना अगाडि नै हास्यव्यङ्ग्य साहित्य
पुरा पढ्नुहाेस्
फाउ
वि.सं.२०८०
नगिता लेप्चा राई : चिजबिज, सर-सामान किनपछि सित्तैमा मागेर लिइने थप वस्तुलाई ‘फाउ’ भनिन्छ । ‘फाउ’-को
पुरा पढ्नुहाेस्
उत्कृष्ट कर्मचारी
वि.सं.२०८०
हरिप्रसाद भण्डारी : सधैँ अबेर कार्यालय जाने श्रीमान् आज समयमै कार्यालय जान लागेको देखेर श्रीमती दङ्ग
पुरा पढ्नुहाेस्
छोरी र छैंटी
वि.सं.२०८०
खेमराज शर्मा : केही वर्ष अघिसम्म छोरीको जन्मलाई अभिशापको रुपमा हेर्ने गरिन्थ्यो । छोरा जन्मिएका बाआमा
पुरा पढ्नुहाेस्
गधा जिन्दावाद !
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : घोडाहरूको दौड थियो । गधाहरू रमिता हेर्न गए । उत्साहको पहर थियो
पुरा पढ्नुहाेस्
आन्दोलनमा गाईहरू
वि.सं.२०८०
पिँडालु पण्डित : गुहार - गुहार - गुहार । हाम्रा कुरा सुन्ने कोही भएनन् यहाँ !
पुरा पढ्नुहाेस्
