यतिवेला शहर मातेको छ
वि.सं.२०८०
विरही अधिकारी : यतिवेला शहर मातेको छ सम्साँझै भट्टीहरू तनावग्रस्त छन् एड्सको संक्रमणबाट प्रदूषित मनहरू स्वयं
पुरा पढ्नुहाेस्
नेताजीको सान
वि.सं.२०८०
चन्द्रप्रसाद न्यौपाने : ल्याङ्ल्याङे नङ्ग्रे कि या होस् फट्याङ्ग्रे ल्याङ्ग्रे होस् या लाहुरे होस् कि ढ्याङ्ग्रे
पुरा पढ्नुहाेस्
बन्दुकहरू
वि.सं.२०८०
प्रदीपरत्न शाक्य : बन्दुकहरू सपनीमा अझैँ आउँछन् । कोही के कोही के भेषमा कराउँछन् स्वतन्त्रताको सूत्र
पुरा पढ्नुहाेस्
आशङ्का
वि.सं.२०८०
नारायण निरासी : उडायो आँधीले पतकरसरी छप्पर पर बगायो बाढीले जिउधनसँगै गोठ र घर दुखिन् मायादेवी
पुरा पढ्नुहाेस्
मानिसहरू नरहेका राज्य
वि.सं.२०८०
पूर्णविराम : आरक्षित गुफामा रहेका संरक्षित बालाका गोडाहरूका निम्ति जमिनमा कहीँ कतै बनेका होलान् खल्यार्ङखुट्टीका निम्ति
पुरा पढ्नुहाेस्
जोते हुन्छ
वि.सं.२०८०
टङ्कबहादुर आले मगर : आउनु होस् धेरै गोरु मिलेर गफ जोतौँ । गफ जोत्न कुनै खेतबारी
पुरा पढ्नुहाेस्
धरोधर्म गर्छु (२१)
वि.सं.२०८०
डिल्लीप्रसाद मुलतिहून : जन्मजातै अरु भन्दा शक्तिशाली म नै थिएँ राजनीति उसैबेला जानिसकेर जन्मिएँ ।२२६ आमाले
पुरा पढ्नुहाेस्
सत्ता हुन्छन् सधैँ उस्तै !!
वि.सं.२०८०
कलानिधि दाहाल : जे बोलिन्छ त्यही त्यस्तै कविता हुन्न हो कवि जे देखिन्छ त्यही त्यस्तै कविता
पुरा पढ्नुहाेस्
छैन खाँटी चिनारी
वि.सं.२०८०
विष्णुहरि पौडेल ; छैनन् थुर्मी, सिमम, गबुवा, दूध तात्ने भदाली। छैनन् लैना, बहर र खसी गोठ
पुरा पढ्नुहाेस्
नरिवल र बाँदरहरू
वि.सं.२०८०
विनाेद खनाल : पर्खाल नाघेर, बार भत्काएर, बाँदरहरू नरिवल बगैंचाभित्र पसे, कोही पहरे खालका साना थिए,
पुरा पढ्नुहाेस्
