नाटकै नाटक
वि.सं.२०८०
डा. खगेन्द्रप्रसाद दाहाल : कति हो कति नाटक देख्नु पर्यो खल पात्र हिरोसँग साट्नु पर्यो मुटु
पुरा पढ्नुहाेस्
बाबाको सपना
वि.सं.२०८०
विप्लव ढकाल : निकै लामो युग बितेपछि कवि गोपाल प्रसाद रिमालकी आमाले हुरी, बतासको सपना देख्न
पुरा पढ्नुहाेस्
माया गाँस्ने कविता
वि.सं.२०८०
साधुराम खड्का : जुट्दै कुट्दै र फुट्दै गाँसिने रैछ माया नजरकाे हेराइ मै त फरक पर्ने
पुरा पढ्नुहाेस्
ए मान्छे !
वि.सं.२०८०
वासुदेव शर्मा लुइँटेल : ए मान्छे ! सत्तोसराप गर्नेलाई शत्रु भनेर तेले चिनेको छस् हो। तर-
पुरा पढ्नुहाेस्
दल खल्बलको
वि.सं.२०८०
रमेश खकुरेल : दल भन्नु सबै दल मादल हो घिन ताङ् घिन ताङ् कति खल्बल हो
पुरा पढ्नुहाेस्
काका, यो शहर हो !
वि.सं.२०८०
मीनप्रसाद लामिछाने : भालेको डाँकोभन्दा पहिल्यै उठ्छ र, चल्नथाल्छ मेसिनझै अविराम, अनन्त न खाने फुर्सद यसलाई,
पुरा पढ्नुहाेस्
हे भगवान !
वि.सं.२०८०
खगेन्द्र नेउपाने : त्यति टाढादेखि आफू ठगिएकाे राेदन लिएर भगवानलाई भेट्न मन्दिरसम्म आएँ तर ठगहरू मन्दिरभित्रै
पुरा पढ्नुहाेस्
आफ्नै डम्फू
वि.सं.२०८०
शिव सस्मित : खण्डकाव्यका कुरा के गरौँ ? महाकाव्यमा भर त के परौँ ? बाइबल र
पुरा पढ्नुहाेस्
आयो वसन्त किन हो बहुतै रमाई
वि.सं.२०८०
कृष्णप्रसाद पौडेल : कान्ला गरा बगरले, खुब याद दिन्छन् । पाखा कुना विपिनले, भरथेग माग्छन् ॥
पुरा पढ्नुहाेस्
स्वर्ण माहात्म्य
वि.सं.२०८०
घनश्याम रेग्मी : हो यो पुरानो तर नित्य नौलो बुझ्ने कुरा हो छ सधैँ सुनौलो आएछ
पुरा पढ्नुहाेस्
