नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रमेश खकुरेल :

दल भन्नु सबै दल मादल हो
घिन ताङ् घिन ताङ् कति खल्बल हो
जब हेरिलिंदा त सबै छल हो
न गुदी न बियाँ न मिठो जल हो ॥

दलले जब दल्दछ गाड्छ तल
जब हात झिक्यो कर हुन्छ मल
लुखुरे लिखुरे तल गर्छ बल
धतुरे बतुरे सब खान्छ फल ॥

गल हान्नु परे पनि तत्पर छन्
सल तान्नु परे पनि सत्वर छन्
बल जान्नु परे बलिया पनि छन्
हल छान्नु परे हलिया पनि छन् ॥

कल गर्न सिपालु उनै पहिला
मिलिहाल्नु परे जहिलातहिला
पद ली अनि सैनिक नै पछि ला
अनि कार दिला घरकी महिला ॥

पलभित्र धुला पलभित्र ठुला
पल बित्नु कहाँ छ तुरुन्त मुला
जति गौर गर्‍यो उति नै गरिमा
भनिसक्नु कहाँ दलको महिमा ॥

दलियो दलदाल गरी दलियो
मुलुकै दलको छलले दलियो
अब फुट्छ कि बादल रोदनको
धित मार्छ कि ता सबको मनको ॥

०००
काठमाडौं