लाज आफैँ लजायो
वि.सं.२०८०
हृषीकेश बराल : आफ्नो संस्कार भाषा, चलन विगतका, सभ्यता भुल्न थाल्यौँ राम्रा शास्त्रीय वाणी, स्मृति र
पुरा पढ्नुहाेस्
हाम्रो सरकार
वि.सं.२०८०
अमृत अधिकारी : आउने जाने आफन्त चिन्नेले जनता मार्ने ज्यानमारा चिनेन भोट माग्दा भविष्य देख्नेले न्याय
पुरा पढ्नुहाेस्
चूमरेको कोठास्टक !
वि.सं.२०८०
चूडामणि रेग्मी : १ हन कतावाट झरे झर्रा झर्रा मान्छे ! झर्रो कोठा भित्रै पुगे फित्कौलीका
पुरा पढ्नुहाेस्
मुक्तिको गोरेटो र नियतिको रोइलो
वि.सं.२०८०
शम्भु गजुरेल : नियतिको निर्मम निर्णयमा निन्याउरो भएका अनुहारलाई आस्थाको अल्झो भिराएर अमरावती प्राप्तिको मन्त्र बिक्थ्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
लफुङ्गो
वि.सं.२०८०
तुलसीप्रसाद भट्टराई : सधैँ साँझमा चुस्स ठर्रा लिने हो यतै चोकमा हल्लिने रल्लिने हो सबै एक
पुरा पढ्नुहाेस्
कवितालाई चुसाउने धाई चाहियो
वि.सं.२०८०
हाेम सुवेदी : ए कोही छ कि मेरो कविता कम्लाउन लागेको छ कविता ब्याएपछि सुत्केरी सह्यार्ने
पुरा पढ्नुहाेस्
दिक्क लाग्दैछ भाइ
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : मान्छे हेर्दा चिटिक्कै तर मन जसको हुन्छ आचार बाङ्गो । पूरापूरै लगाओस् तनभरि
पुरा पढ्नुहाेस्
श्रीपेचधारी सेतो हात्ती
वि.सं.२०८०
रोहित दहाल : एकासमय खेतालाको भोकै जीवन टर्या'थ्यो ! आँगन बीच श्रीपेचधारी सेतो हात्ती बस्या'थ्यो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
ऊ र उनी : कविता
वि.सं.२०८०
गोपाल काफ्ले : प्रायः सधैँसधैँ भइरहन्छ उनीसँग उसको भेट टाइट पाइन्ट, अग्ला हिल, थाइकट कपाल, मधुर
पुरा पढ्नुहाेस्
गोरुजुध्ने जात्रा
वि.सं.२०८०
टेकबहादुर लाैडारी : जरे गोरु जुधाउँने गोरुजात्रे मेला जुद्नलाई तपारीछ बसाहाको भेला यौटा गोरु डुक्रिएर होकाँ
पुरा पढ्नुहाेस्
