महानगर महाकहर !
वि.सं.२०८०
गोपाल काफ्ले : प्रदूषण बढी हुनुपर्छ महङ्गी बढी हुनुपर्छ काला बजारी बढी हुनुपर्छ भ्रष्टाचारी बढी हुनुपर्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
‘दाह्री’ काव्यमाथि कवितात्मक समीक्षा
वि.सं.२०८०
बी.के. पाल्पाली : दाह्री हो व्यङ्ग्यको शान दाह्रीकै छ बखान यो पहिलो व्यङ्ग्यको त्यान्द्रो लीलाध्वज महानको
पुरा पढ्नुहाेस्
बङ्करबाट विलौना
वि.सं.२०८०
दुष्यन्त भट्टराई अस्तित्व हाम्रो खतरा छ धेरै गाजा उठ्यो आज निकै सबेरै हानेर ईज्रायलमा रकेट हो
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छे टोक्ने मान्छे तिमी त छिः
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : देख्दा मानिस हौ छ हात मुख लौ गोडा दुवै छन् खडा खै के
पुरा पढ्नुहाेस्
नेता जस्तै सबैले कलहतिर बढे देश खोक्रो हुनेछ
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : नेतामा हुन्छ आफ्नै छलकपट कला सत्य खासै हुँदैन । सोझासाधा अनेकौँ कमसल मनका
पुरा पढ्नुहाेस्
जलहरी र मौन पशुपतिनाथ
वि.सं.२०८०
रोहित दहाल : सुनको जलहरी राख्नै पर्छ केही मनुवाहरूले जिकिर गरे सुनको जलहरी उचित छैन केही
पुरा पढ्नुहाेस्
धन्य नेपाल मेरो
वि.सं.२०८०
रमेश खकुरेल : हाँसोका सृष्टिकर्ता खुद विचलित भै आत्महत्या अँगाल्छन् विद्वान्लाई उछिन्दै शठ अघि चुनिई नीति
पुरा पढ्नुहाेस्
विसङ्गति
वि.सं.२०८०
राजु झल्लु प्रसाद : जबजब म देख्छु: आफ्नै वैराग्यता सुनाइरहेको कवि, आफ्नै भाषणमा हराइरहेको नेता, आफ्नै
पुरा पढ्नुहाेस्
साँढेहरू
वि.सं.२०८०
होम सुवेदी : १ आफ्नै गोठको साँढे यसै फाल्न पनि नसकिने भो खानु पनि कति हो
पुरा पढ्नुहाेस्
बूढो गाउँ
वि.सं.२०८०
अनिल अदृश्य : आज धेरै वर्ष पछि गाउँ बिउझिँयो सम्झियो आफ्नो बालापन रमिते डाँडो, सिरिरी बतास,
पुरा पढ्नुहाेस्
