नियतिको लीला
वि.सं.२०८०
हेमराज पन्त : यी सञ्जाल भरेर तस्बिर बसे सौन्दर्य तिम्रो बनी । यस्तो नक्कल चालको चपलता
पुरा पढ्नुहाेस्
नागरिकता
वि.सं.२०८०
डा. गार्गी शर्मा : हजुर ! उसलाई जागिर चाहियो रे. काम मामको ढोका खोलिनु बच्यो रे
पुरा पढ्नुहाेस्
हे सरकार !
वि.सं.२०८०
खगेन्द्र नेउपाने : हामीलाई भए होस् नभए नहोस् तर यहाँको जय होस् । हरेक पल्ट सडकमा
पुरा पढ्नुहाेस्
साँझ
वि.सं.२०८०
भरत गुरागाईं बर्बरिक : त्यो आएपछि हामी एकदम भयभीत हुन्थ्यौँ हामीलाई कल्र्याप्प निल्नेगरी आउँथ्यो त्यो, उहिल्यैको
पुरा पढ्नुहाेस्
सरकार बसाइँ हिँड्यो
वि.सं.२०८०
भोलानाथ सुवेदी : सरकार गयो विदेशमा राँगा भैंसी किन्न कर्मचारी सडकमा छैन बाटो हिड्न । मँहगीले
पुरा पढ्नुहाेस्
उधारो नतिर्ने पारा छ के हो ?
वि.सं.२०८०
टङ्कराज ढकाल तितेपाती : न बिक्री न बट्टो व्यापार यै हो गरौ भिन्न धन्दा आधार यै
पुरा पढ्नुहाेस्
धरोधर्म गर्छु (२)
वि.सं.२०८०
डिल्लीप्रसाद मुलतिहुन : लाजमर्दो कुरा गर्दै लोकलाई हँसाउछु माछोमाछो भनी सोझा जालभित्र फसाउँछु ।११। यही भर्याङ
पुरा पढ्नुहाेस्
ठेस लाग्ने ढुङ्गा पनि…
वि.सं.२०८०
लोक सुब्बा : कुम्भकर्ण, आधा दिन, आधा वर्ष, अरुलाई नभनी, झसक्क झसक्क उत्तानो पर्ने बितिक्कै, आधा
पुरा पढ्नुहाेस्
भन जनताको देश कहाँ छ ?
वि.सं.२०८०
प्रेम ओली ‘ढकलपुरे’ : यहाँ त तस्करको देश छ झुट, छल, नौटङ्कीको देश छ भन जनताको
पुरा पढ्नुहाेस्
माटोका कुरा गरौँ !
वि.सं.२०८०
उत्तमकृष्ण मजगैयाँ : (आफ्नो माटोदेखि टाढा रहेका बन्धुहरूप्रति समर्पित ) सधैँ त होटेलमा विदेशी खानाकै कुरा
पुरा पढ्नुहाेस्
