नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

उत्तमकृष्ण मजगैयाँ :

(आफ्नो माटोदेखि टाढा रहेका बन्धुहरूप्रति समर्पित )

सधैँ त होटेलमा विदेशी खानाकै कुरा भो
विभिन्न भोजमा टन्न पिउने बहानाकै कुरा भो
घर सम्झेर आज कस्तोकस्तो भइरहेछ मेरो मन
साथी ! आज फाफरको साग र आटोका कुरा गरौँ

धेरै टाढा आइएछ, घर-आँगन पुग्ने बाटोका कुरा गरौँ
आऊ, हामी अलिकति आफ्नो माटोका कुरा गरौँ !
नशाले मात्तिएपछि जीउतोड़ नाच र पपगाना भो सधैं
तर मन नाचेन, कस्तो निष्प्रभाव तराना भो सधैं !

आज किन हो किन त्यसै भरंग भइरहेछ मेरो मन
बरु मेलामा नाच्ने मंगली र गाउँले केटोका कुरा गरौँ
आफ्नै वनपाखा घन्काउने सुन्तली र घर्तिजेठोका कुरा गरौँ
आऊ, हामी अलिकति आफ्नो माटोका कुरा गरौँ !

बोलीव्यवहार र पहिरनमा सभ्यता थप्दाथप्दा
आफ्नो पहिचान नै बिर्सिएछ कि स्वार्थ जप्दाजप्दा !
घरबाट निर्वासित भएको पनि धेरै समय बितेछ,
आज त सान्नानीको गुन्युचोलो र बिर्खेसाइँलाको
छड्के टोपी र कछाडभोटोका कुरा गरौँ
आऊ, हामी अलिकति आफ्नो माटोका कुरा गरौँ !

भावहीन पराईसामु मनको भाव बोल्नै सकिएन
पीरले दुखेको छाती उदाङ्गो पारी खोल्नै सकिएन
नहाँसेको पनि धेरै भयो, कतै खुल्न सक्छ कि ?
साथी ! आज मनको कस्सिएको गाँठोका कुरा गरौँ
अलिकति मेल र अलिकति फाटोका कुरा गरौँ
आऊ, हामी अलिकति आफ्नो माटोका कुरा गरौँ !

जरा त्यहीँ गाउँमा छ, मधेस-पहाडबाट यहाँ धाएको
लाहुर ! यहाँ त हामी आफ्नै लिलाम बोल्न आएको
कोलाहल छ तर एक्लोपनले नियास्रो भइरहेछ मन
त्यसैले गाउँको चौतारी र गोरेटो-दोबाटोका कुरा गरौँ

लेकबेंसी, खोला, खर्क र गल्छेंडा-नेटोका कुरा गरौँ
आऊ, हामी अलिकति आफ्नो माटोका कुरा गरौँ !!

०००

दाङ